بررسی انواع مواد افزودنی بتن و کاربرد آنها

نویسنده : کلینیک بتن ایران
تاریخ ثبت : 1396/09/25

برای ساخت بتن های ویژه در شرایط خاص نیاز به استفاده از افزودنی های بتن مختلفی می باشد. پس از پیدایش مواد افزودنی حباب هواساز در سالهای 1940 کاربرد این ماده در هوای سرد و در مناطقی که دمای هوا متناوباً به زیر صفر رفته و آب بتن یخ می زند، رونق بسیار یافت. این ماده امروز یکی از پر مصرف ترین افزودنی ها در مناطق سرد نظیر شمال آمریکا و کانادا و بعضی کشورهای اروپایی است. ساخت افزودنی های فوق روان کننده که ابتدا نوع نفتالین فرمالدئید آن در سالهای 1960 در ژاپن و سپس نوع ملامین آن بعداً در آلمان به بازار آمد شاید نقطه عطفی بود که در صنعت افزودنی ها در بتن پیش آمد. ابتدا این مواد برای کاستن آب و به دست آوردن کارایی ثابت به کار گرفته شد و چند سال بعد با پیدایش بتن های با مقاومت زیاد نقش این افزودنی اهمیت بیشتری یافت. امروزه بتن های مختلفی برای منظور ها و خواص ویژه و نیز به منظور مصرف در شرایط خاص با این مواد ساخته می شود که ازمیان آنها به ساخت بتن های با مقاومت زیاد، بتن های با دوام زیاد، بتن های با مواد پوزولانی زیاد (سرباره کوره های آهن گدازی و خاکستر بادی)، بتن های با کارایی بالا، بتن های با الیاف و بتن های زیر آب و ضد شسته شدن می توان اشاره نمود.

انواع مواد افزودنی بتن

بتن های با کارآیی بسیار زیاد که چند سالی است از پیدایش آن در جهان و برای اولین بار در ژاپن نمی گذرد، تحول جدیدی در صنعت ساخت و ساز بتنی ایجاد کرده است. این بتن که نیاز به لرزاندن نداشته و خود به خود متراکم می گردد، مشکل لرزاندن در قالب های با آرماتور انبوه و محلهای مشکل برای ایجاد تراکم را حل نموده است. این بتن علیرغم کارایی بسیار زیاد خطر جدایی سنگدانه ها و خمیر بتن را نداشته و ضمن ثابت بودن کارایی و اسلامپ تامدتی طولانی می تواند بتنی با مقاومت زیاد و دوام و پایاپی مناسب ایجاد کند. در طرح اختلاط این بتن باید نسبت های خاصی را رعایت نمود. به عنوان مثال شن حدود 50 درصد حجم مواد جامد بتن را تشکیل داده و ماسه حدود 40 درصد حجم ملات انتخاب می شود. نسبت آب به مواد ریزدانه و پودری بر اساس خواص مواد ریز بین 9/0 تا 1 می باشد. با روش آزمون و خطا نسبت دقیق آب به سیمان و مقدار ماده فوق روان کننده مخصوص برای مصالح مختلف تعیین می گردد. از این بتن با استفاده از افزودنی دیگری که گرانروی بتن را می افزاید در زیر آب استفاده شده است.

مقدمه:

در موارد مختلف از استفاده و نگهداری بتن در سازه ها یا شریط آب و هویی و محیطی خاص نیاز به طرح اختلاط ویژه ی است که استفاده از افزودنی هی بتن آن را میسر می سازد. در محیط هیی که نیاز به بتن ریزی سریع و یا مقابله با سرما و یخبندان وهمچنین حفظ سازه در تماس دیمی با آب و مبارزه با عواملی که باعث از بین رفتن بتن می شود از افزودنی هی بتن استفاده می شود. که در موارد مختلف نوع استفاده از ین افزودنی ها و مقدار ترکیبی آن قابل تغییر است. از جمله افزودنی ها می توان به:

روان کننده ها،فوق روان کننده ها، کند گیر کننده ها، تند گیر کننده ها،چسب بتن،ضد یخ، حباب ساز هوا، آب بندها، افزودنی های معدنی، روغن قالب،آب بند سطوح و ... اشاره کرد.

انواع مواد افزودنی بتن

افزودنیهای بتن

Concrete Admixtures

MTOBUID D20 فوق روان کننده و کاهنده ممتاز آب بتن

MTOBUILD D10 فوق روان کننده و کاهنده ممتاز آب بتن

MTOCRETE N540فوق روان کننده و کاهنده ممتاز آب بتن

MTOCRETE D130 فوق روان کننده بتن

MTOBUILD D10-C فوق روان کننده و دیرگیر کننده بتن

MTOCRETE N540-C فوق روان کننده و دیرگیر کننده بتن

MTOCRETE N540-R فوق روان کننده با خاصیت زود سخت کنندگی

MTOBUILD D10-H روان کننده ممتاز خود ویبره

MTOCRETE N540-Hروان کننده و کاهنده آب، مناسب برای بتن ریزیهای حجیم

MTOCRETE N540-T روان کننده و دیرگیر کننده بتن

MTOCRETE D130-Hروان کننده و دیرگیر کننده بتن

MTOCRETE N540-J روان کننده و کاهنده آب قوی با خاصیت دیرگیری

MTOCRETE N540-Fروان کننده و کاهنده آب، مناسب بتن ریزیهای حجیم

MTOSEAL/Lافزودنی آب بند کننده بتن (واترپروف)

MTOAIR220 هوازای بتن

MTOTOP900 افزودنی زود سخت کننده

MTOPROOF P92بازدارنده خوردگی میلگرد و فلز

 MTOANTIFREEZE ضد یخ بدون کلراید، مخصوص بتن ریزی در هوای سرد

انواع مواد افزودنی بتن

مواد افزودنی بتن

ماده ای است به غیر از سیمان پرتلند ، سنگدانه ها و آب که بصورت گرد یا مایع ، به عنوان یکی از مواد تشکیل دهنده بتن و برای اصلاح خواص بتن ، کمی قبل از اختلاط یا در حین اختلاط به بتن افزوده می شود.

اشتباه در مورد مقدار مواد افزودنی بتن افزودنی می تواند عواقب سوء در بتن تازه و یا سخت شده ایجاد نماید.

مواد افزودنی به دو گروه شیمیایی و معدنی تقسیم می شوند.

مواد مضاف

تعریف مواد افزودنی بتن:

ماده ای است که برای کسب خواصی ویژه یا به منظور کمک به امر تولید، با سیمان پرتلند و یا کلینکر آن در حین تولید در کارخانه آسیاب می شود.

درصورتی که مواد افزودنی به مقدار کم در زمان اختلاط بتن با مصالح و اجزاء متشکله آن مخلوط می گردد.موادی همچون میکروسیلیس را که برای اصلاح خواص بتن در کارگاه هنگام اختلاط به مواد متشکله بتن اضافه می شود را افزونه می نامند. مقدار این مواد در تعیین نسبتهای اختلاط بحساب می آیند.

خواص مواد افزودنی بتن

- تسریع در روند کسب مقاومت اولیه

- کنترل واکنش های قلیائی های سیمان با سنگدانه ها

- طولانی کردن زمان گیرش

- افزایش کارائی بدون نسبت آب به سیمان

- تهیه بتن پر مقاومت، بتن مقاوم در برابر یخ زدن و آب شدن مکرر

خواصی که بدون استفاده از مواد افزودنی به بتن می توان بدست آورد

- کارائی

- مقاومت

- قابلیت پرداخت

- پایایی و توان آب بندی

می توان با انتخاب مصالح مناسب و نسبتهای مطلوب اختلاط و رعایت اقتصادی بودن آن بدون مواد افزودنی بدست آورد.

افزودنی های شیمیایی به مواد افزودنی بتن

1- مواد افزودنی حباب ساز

2-مواد افزودنی کاهنده آب (روان کننده ها و فوق روان کننده ها)

3- مواد افزودنی کندگیر کننده

4- افزودنی ترسیع کننده :

الف – تسریع کننده های بتن

ب – تسریع کننده های بتن پاشیده

5- مواد خمیری کننده و روان کننده

مواد افزودنی حباب ساز

این مواد در بتن حباب بسیار ریز غیر مرتبط هوا ایجاد می کنند . (قطر حباب ها کمتر از 05/0 میلیمتر)

این حبابها پایایی بتن را در برابر رطوبت و یخ زدن ها و آب شدنهای مکرر و مواد شیمیایی یخ زا بهبود می بخشند.

کارآیی بتن تازه و نفوذ ناپذیری بتن سخت شده به میزان قابل توجهی بیشتر می شود .

افزایش مقاومت بتن در برابر پوسته شدن

بهبود کارائی و کاهش جداشدگی دانه ها و آب انداختن بتن تازه

بهبود مقاومت بتن در برابر سولفاتها(نسبت آب به سیمان کم ، مقدار کافی سیمان مناسب،افزودنی حباب هوا)بهترین مقاومت را دربرابر حمله آبهای سولفات دار را دارند.

مواد افزودنی کاهنده آب (روان کننده ها و فوق روان کننده ها)

این مواد بمنظور تقلیل مقدار آب مصرفی در شرایط یکسان روانی بتن ، یا افزایش روانی بتن در شرایط یکسان میزان آب مصرفی بکار می رود.

- کاهش مقدار آب اختلاط به ازای کارایی ثابت بتن و ملات

- کاهنده های معمولی حداقل 5% و کاهنده های قوی حداقل 12% آب اختلاط بتن را کاهش می دهند.

- معمولا ایجاد حباب هوا در بتن می کنند.(حداکثر حباب هوای مجاز قابل قبول 7% بتن حباب دار و 3% بتن معمولی )

- چنانچه افزودنی به منظور کاهش نسبت آب به سیمان در بتن با اسلامپ ثابت مصرف شوند ، موجب افزایش مقاومت فشاری ، کاهش جمع شدگی و کاهش نسبی نفوذپذیری بتن می شوند.

مواد افزودنی کند گیر کننده

این مواد به منظور تاخیر انداختن گیرش بتن بکار می رود.

- هنگامی که دمای بتن تازه بیش از oc 30 باشد .

- جبران اثر تسریع کنندگی گرمای هوا بر گیرش بتن

- تعویق گیرش اولیه بتن یا دوغاب سیمان درشرایط مشکل و دشواربتن ریزی

- حمل بتن در مسافت های طولانی

- استفاده از این مواد می تواند روند گیرش بتن را حداقل 5/1 و حداکثر سه ساعت به تاخیر بیندازد.

انواع کند گیرکننده ها

1- کندگیرکننده های معمولی که خاصیت کاهندگی آب ندارند.

2- کندگیرکننده های کاهنده آب با حداقل 5% کاهش آب

3- کندگیر کننده های قوی آب با حداقل 12% کاهش آب

بطور کلی کندگیرکننده های ردیف اول با کاهش مقاومت فشاری و خمشی بتن به میزان 10% نسبت به بتن شاهد در سنین 1روز تا یک سال را دارد.

کندگیرکننده های ردیف 2 و 3 ممکن است افزایش مقاومت تا میزان 10% را نسبت به بتن شاهد داشته باشد.

مواد افزودنی تسریع کننده

ماده افزودنی تسریع کننده به منظور تسریع در گیرش بتن

- تسریع در کسب مقاومت بتن در سن کمتر

- موارد مصرف آن با رعایت ضوابط بتن ریزی درهوای سرد می باشد.

- زمان حفاظت موقت را حداقل یک و حداکثر 5/3 ساعت کاهش می دهد.

- مقاومت سه روزه حداقل 25% بیشتر از بتن شاهد

- مصرف مواد تسریع کننده غالبا باعث افزایش جمع شدگی خشک شدن ، جمع شدگی حرارتی و نیز افزایش ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری می شود.

مواد خمیری کننده و روان ساز

گاهی بتن تازه به دلیل برخی مشخصات سنگدانه ها از جمله شکل و دانه بندی نامناسب یا اختلاط نادرست کارائی لازم را ندارند.

- این مواد به منظور بهبود کار آیی بتن تازه و بهبود مخلوطهای خشن

- بتن ریزی اعضای با تراکم زیاد آرماتور

- بتن ریزی با پمپ یا قیف و لوله

- پرداخت بتن با ماله آهنی

در اغلب موارد با افزایش عیار سیمان یا مقدار ریزدانه یا اصلاح دانه بندی و نسبت های اختلاط می توان بدون استفاده از این مواد کارائی مطلوب را بدست آورد.

بهترین ماده روان کننده حباب هوا است . حباب های ریز و بسته هوا مانند ساچمه عمل می کنند و به ویژه در بهبود کارائی مخلوط های خشن کم سیمان موثرند.

افزودنی های معدنی بتن

موادی بشکل ذرات بسیار ریز معدنی که موجب بهبود برخی از خواص ، و یا تامین خواص ویژه ای در بتن می شوند.

کارائی و انسجام بتن تازه ، مقاومت و نفوذپذیری بتن سخت شده و تغییر رنگ بتن از جمله خواص مواد معدنی می باشد.

انواع افزودنی های معدنی

1- افزودنی های معدنی خنثی و رنگدانه ها

- این مواد معمولا موجب افزایش مقاومت بتن نمی شوند.

- موجب بهبود کارایی و چسبندگی بتن های می شوند که کمبود ریزدانه دارند.

- به عنوان سنگدانه در بتن مصرف می شوند.

- رنگدانه ها برای تولید بتن رنگی شامل ترکیبات معدنی:

- اکسید آهن : رنگهای قرمز،سیاه و زرد

- اکسید کرم : رنگ سبز

- اکسید آبی کبالت : رنگ آبی

- اکسید تیتان : رنگ سفید

- کربن سیاه : رنگ سیاه

- اکسید منگنز: رنگهای سیاه و قهوای

2- پوزولانها 

عبارتند از مواد سیلیسی یا سیلیسی آلومینی که خود به تنهایی ارزش چسبانندگی نداشته یا کم است . اما به شکل ذرات بسیار ریز در مجاورت رطوبت طی واکنش شیمیائی با آهک آزاد شده از هیدراتاسیون سیمان در دمای معمولی ترکیباتی با خاصیت سیمانی بوجود می آورند.

این مواد به منظور کاهش آهنگ بروز آبگیری سیمان و از بین بردن قابلیت انبساط ناشی از واکنش قلیایی سنگدانه ها بکار می روند

موارد مصرف پوزولانها

- کاهش سرعت و میزان حرارت حاصل از فرایند آبگیری سیمان

- کاهش میزان سیمان

- بهبود کارایی بتن

- افزایش مقاومت بتن

- افزایش پایای بتن از طریق کاهش نفوذپذیری

عملکرد پوزولانها برای هریک از خواص فوق باید قبل از مصرف مورد آزمایش قرار گیرد.

انواع پوزولانها

- پوزولانهای طبیعی خام و یا تکلیس شده که بطور عمده شامل خاکسترهای آتشفشانی است.

- پوزولانهای صنعتی که بطور عمده شامل خاکستر بادی (محصول فرعی نیروگاههای با سوخت ذغال سنگ) و دوده سیلیسی یا میکرو سیلیس ( محصول فرعی کوره های قوس الکتریکی در جریان تولید فلز سیلیسیم و آلیاژ فرو سیلیس ) است.

میکرو سیلیس (دوده سیلیسی)

- محصول فرعی کوره های قوس الکتریکی در جریان تولید فلز سیلیسیم و آلیاژ های سیلیسیم به ویژه فرو سیلیس می باشد.

- ذرات بسیار ریز و غیر بلوری 1/0 تا 2/0 میکرون و یک ماده بشدت فعال پوزولانی است.

- در تهیه بتن با مقاومت زیاد

- افزایش پایایی بتن از طریق کاهش نفوذپذیری

- جایگزینی با سیمان بشرط وجود توجیه اقتصادی

خواص میکروسیلیس

- مقاومت زیاد ، نفوذپذیری کم ، مقاومت زیاد دربرابر عوامل شیمیایی (با مصرف 25% وزنی سیمان)

- بتن تازه از چسبندگی بیشتر و گرایش کمتر به جداشدگی و نیز کاهش آب انداختن و افزایش قابلیت پمپ شدن (با مصرف10% وزنی سیمان)

- بروز ترکهای ناشی از نشست خمیری و خشک شدن سطح را تشدید می کند.( مراقبت و عمل آوری بلافاصله بعد از بتن ریزی لازم است)

- بروز پدیده واکنش قلیایی را تا حد نزیک به صفر کاهش می دهد.

- مقاومت بتن را درمقابل تهاجم یون های سولفات افزایش می دهد.

- کاهش نفوذ پذیری بتن به میزان حداکثر 20 برابر نسبت به بتن معمولی

- در تهیه بتن با میکروسیلیس استفاده از یک کاهنده قوی آب لازم و ضروری می باشد.

3- افزودنیهای شبه سیمانی

- این مواد خاصیت پنهان هیدرولیکی دارند و وقتیکه بنحوه مناسبی فعال می شوند خواص سیمانی پیدا می کنند.

- متداول ترین آنها روباره آهن گدازی محصول فرعی کارخانه ذوب آهن می باشد.

تاثیرات آن برروی بتن تازه و سخت شده:

- افزایش کارایی

- تاخیر زمان گیرش

- تقلیل آب انداختگی بتن تازه

- کاهش سرعت آبگیری و دمای حاصل از آن

- مقاومت کم در سنین پائین و مقاومت بیشتر در سنین بالا نسبت به نمونه شاهد

- کاهش نفوذپذیری

- کاهش واکنش قلیایی سنگدانه ها( مصرف 40 تا 60 % وزنی سیمان)

- افزایش مقاومت در مقابل سولفاتها ( مصرف 50% وزنی سیمان)

- کاهش خوردگی میلگردها در اثر نفوذ یون کلر به بتن

مواد افزودنی متفرقه

این مواد شامل مواد ضد رطوبت ، کاهنده نفوذ پذیری ، دوغاب ساز ، گاز ساز و ضد یخها می باشند .

نمونه برداری مواد افزودنی

از هر محموله افزودنیهای شیمیایی ومعدنی وارد شده به کارگاه قبل از مصرف باید آزمایشهای لازم بر روی آنها بعمل آید .

آزمایشات مواد افزودنی
افزودنی ها با بتنی که قرار است در محل مصرف ریخته شود آزمایشات زیر انجام می شود

1- اسلامپ ASTM C143

2- میزان هوا ASTM C231

3- زمان گیرش ASTM C403

4- مقاومت فشاری ASTM C39

5- مقاومت خمشی ASTM C78
6- مقاومت در برابریخ زدن و آب شدن ASTM C290 - ASTM C291
7- تغییر حجم ASTM C157.

نگهداری و انبار کردن مواد افزودنی
در شرایط مناسب و با رعایت دستورالعمل های اعلام شده از سوی سازنده نگهداری شود.
برخی مواد افزودنی به دلیل از دست دادن کیفیت خود نباید مدت طولانی نگهداری شوند .
در صورت تردید باید نسبت به انجام آزمایش مطابق مشخصات ماده افزودنی اقدام کرد.

افزودنی های بتن

برای ساخت بتن های ویژه در شرایط خاص نیاز به استفاده از افزودنی های مختلفی می باشد. پس از پیدایش مواد افزودنی حباب هواساز در سالهای 1940 کاربرد این ماده در هوای سرد و در مناطقی که دمای هوا متناوباً به زیر صفر رفته و آب بتن یخ می زند، رونق بسیار یافت. این ماده امروز یکی از پر مصرف ترین افزودنی ها در مناطق سرد نظیر شمال آمریکا و کانادا و بعضی کشورهای اروپایی است.
ساخت افزودنی های فوق روان کننده که ابتدا نوع نفتالین فرمالدئید آن در سالهای 1960 در ژاپن و سپس نوع ملامین آن بعداً در آلمان به بازار آمد شاید نقطه عطفی بود که در صنعت افزودنی ها در بتن پیش آمد. ابتدا این مواد برای کاستن آب و به دست آوردن کارایی ثابت به کار گرفته شد و چند سال بعد با پیدایش بتن های با مقاومت زیاد نقش این افزودنی اهمیت بیشتری یافت. امروزه بتن های مختلفی برای منظور ها و خواص ویژه و نیز به منظور مصرف در شرایط خاص با این مواد ساخته می شود که از میان آنها به ساخت بتن های با مقاومت زیاد، بتن های با دوام زیاد، بتن های با مواد پوزولانی زیاد (سرباره کوره های آهن گدازی و خاکستر بادی)، بتن های با کارایی بالا، بتن های با الیاف و بتن های زیر آب و ضد شسته شدن می توان اشاره نمود.
بتن های با کارآیی بسیار زیاد که چند سالی است از پیدایش آن در جهان و برای اولین بار در ژاپن نمی گذرد، تحول جدیدی در صنعت ساخت و ساز بتنی ایجاد کرده است. این بتن که نیاز به لرزاندن نداشته و خود به خود متراکم می گردد، مشکل لرزاندن در قالب های با آرماتور انبوه و محلهای مشکل برای ایجاد تراکم را حل نموده است. این بتن علیرغم کارایی بسیار زیاد خطر جدایی سنگدانه ها و خمیر بتن را نداشته و ضمن ثابت بودن کارایی و اسلامپ تامدتی طولانی می تواند بتنی با مقاومت زیاد و دوام و پایاپی مناسب ایجاد کند. در طرح اختلاط این بتن باید نسبت های خاصی را رعایت نمود. به عنوان مثال شن حدود 50 درصد حجم مواد جامد بتن را تشکیل داده و ماسه حدود 40 درصد حجم ملات انتخاب می شود. نسبت آب به مواد ریزدانه و پودری بر اساس خواص مواد ریز بین 9/0 تا 1 می باشد. با روش آزمون و خطا نسبت دقیق آب به سیمان و مقدار ماده فوق روان کننده مخصوص برای مصالح مختلف تعیین می گردد. از این بتن با استفاده از افزودنی دیگری که گرانروی بتن را می افزاید در زیر آب استفاده شده است.

بتن الیافی و افزودنیهای مجاز بتون :
تکنولوژی "بتن ­الیافی" نمونه دیگری از کاربرد کامپوزیت‌ها به‌عنوان یک فناوری نوین در صنعت عمران و ساخت‌وساز می‌باشد. در گفتگویی با دکتر علیرضا خالو عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف به بررسی این تکنولوژی پرداخته شده است:

سوال: با تشکر از فرصتی که در اختیار ما گذاشتید، به‌نظر شما تکنولوژی­ های نوینی که توجه به آنها، نیاز حیاتی صنعت ساختمان کشور محسوب می­ گردد، کدام‌ها هستند؟

محورهای سه گانه زیر را می­توان به عنوان مهمترین فناوری­ هایی که لازم است مورد توجه دست‌اندرکاران صنعت ساختمان کشور واقع شود، برشمرد:

الف) روش­های سبک­ سازی بنا:

کشور ما و بالاخص پایتخت بزرگ آن در منطق ه­ای زلزله‌خیز قرار دارد. همانطور که می­دانید میزان خسارات و خرابی­های وارد بر یک بنا در اثر تکان­های زلزله، با وزن آن بنا رابطه مستقیم دارد. هر چه بنا سنگین­تر ساخته شود، در برابر خطر ویرانی زلزله آسیب ­پذیرتر خواهد بود. بنابراین هر اندازه که با بهره­ گیری از فناوری‌های نوین وزن یک ساختمان را کاهش دهیم، سازه در برابر ویرانی ایمن‌تر خواهد بود. به طور مثال می­توان از پانل های ساندویچی و یا قطعات سبک پیش‌ساخته در ساخت بنا کمک گرفت. در یک ساختمان، اعضایی مانند دیوارهای تیغه­ای‌شکل نازک وجود دارد که وظیفه آنها تنها جدا کردن فضای اتاق­ها از همدیگر است و مسئله مقاومت و تحمل بار در مورد آنها، در درجه بعدی اهمیت قرار دارد. در ساخت این گونه اعضا می­توان به جای استفاده از مصالح سنگین سنتی، از مصالح سبک جدید همچون سفال یا بتن­های سبک کمک گرفت و یا قطعات سبک پیش‌ساخته را به خدمت گرفت.

ب) روش­های تولید سریع و اصولی بنا:

امروزه استفاده از سازه­های پیش‌ساخته یکی ازسریع­ترین و اصولی­ترین روش‌های ساخت بنا و پاسخگویی به نیاز بالای افراد جامعه به انبوه‌سازی مسکن می­باشد. از انجا که حجم اصلی بنا به شکل قطعات از پیش‌ساخته‌شده در محیط مناسب کارخانه و با استانداردهای صنعت ساختمان تولید می­شود، بنای نهایی از کیفیت و یکپارچگی بالایی برخوردار است. از سویی به‌علت سبکی خاص بنا، ساختار سازه­ای ویژه آنها و اتصال مناسب اجزای سازه، ساختمان می­تواند شکل خود را در تکان‌های بسیار شدید نیز تا حد زیادی حفظ نماید. استفاده از این تکنولوژی سال‌ها است که در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا مورد توجه صنعت عمران واقع شده است و از مهمترین روش‌های انبوه‌سازی مسکن به شمار می­آید. اما متاسفانه در کشور ما چنان که باید از این فناوری استقبال نشده استو لازم است تا مورد توجه مسئولین، سیاستگذاران و صنعتگران قرار گیرد.

ج- بهره­­ گیری از مواد جدید در بتن

از جمله مواد جدیدی که جایگاه ویژه‌ای در ساخت‌وساز بنا به خود اختصاص داده‌اند، افزودنی­های بتن و الیاف تقویت‌کننده را می­توان نام برد. استفاده از افزودنی­های بتن باعث بهبود خواص مطلوب بتن همچون مقاومت می­گردد و در بعضی موارد با کاهشوزن بتن، مصالح بسیار سبکی را فرا راه مهندسین سازنده بنا قرار می­دهد. بدون بهره­گیری از این افزودنی­ها بنای برج بزرگ میلاد در شهر تهران امکان‌پذیر نمی­بود.

الیاف تقویت‌کننده نیز از دیگر مواد عصر حاضر هستند که کاربردهای فراوانی در قسمت‌های مختلف ساختمان یافته­اند. این الیاف که بیشتر شامل الیاف شیشه، پلی‌پروپیلن و گاه کربن نیز می­شود، در ساخت انواع بتن‌های الیافی کاربرد فراوان دارند. همچنین از الیاف شیشه در تولید آرماتورهای سبک و بسیار مقاوم در برابر خوردگی نیز بهره­ می­گیرند. این الیاف، جایگاه نسبتاً مناسبی در تعمیر بناها و تقویت سازه­های صدمه­دیده دارند و می­توانند مقاومت پیچشی و برشی مناسبی را پدید آورند. علاوه بر اینها از ورقه­های پارچه فایبرگلاس در تقویت انواع قطعات ساخته­شده از بتن مسلح می­توان استفاده نمود.

در مورد تکنولوژی "بتن الیافی" که اشاره کردید توضیح بیشتری بدهید؟

بتن الیافی در حقیقت نوعی کامپوزیت است که با به کارگیری الیاف تقویت­کننده داخل مخلوط بتن، مقاومت کششی و فشاری آن، فوق‌العاده افزایش می­یابد. این ترکیب کامپوزیتی، یکپارچگی و پیوستگی مناسبی داشته و امکان استفاده از بتن به عنوان یک ماده شکل­پذیر جهت تولید سطوح مقاوم پرانحنارا فراهم می­آورد. بتن الیافی از قابلیت جذب انرژی بالایی نیز برخوردار است و تحت اثر بارهای ضربه­ای به راحتی از هم پاشیده نمی­شود. شاهد تاریخی این فناوری، کاربرد کاهگل در بنای ساختمان است. در واقع بتن الیافی نوع پیشرفته این تکنولوژی می‌باشد که الیاف طبیعی و مصنوعی جدید، جانشین کاه و سیمان جانشین گل به کار رفته در ترکیب کاهگل شده‌اند.

امروزه با استفاده از انواع الیاف شیشه، پلی‌پروپیلن، فولاد و بعضاً کربن، تولید انواع بتن­های کامپوزیتی در کاربردهای مختلف صنعتی ممکن گردیده و به‌کارگیری آنها درکشورهای پیشرفته دنیا مورد قبول بخش ساختمان و عمران واقع شده است.

موارد استفاده و محدودیت­های کاربری این نوع ترکیب کامپوزیتی کدام‌ها هستند؟

هر فناوری همواره کاربردها و محدودیت­های خاص خود را دارد.بتن الیافی خواص مناسبی همچون شکل‌پذیری بالا، مقاومت فوق‌العاده، قابلیت جذب انرژی و پایداری در برابر ترک خوردن را دارا می­باشد که متناسب با آنها می­توان موارد کاربرد فراوانی برای آن یافت. به طور مثال در ساخت کف سالن‌های صنعتی، می­توان از این نوع بتن به جای بتن آرماتوری متداول سود جست این نوع بتن از بهترین مصالح مورد استفاده در ساخت بناهای مقاوم‌به‌ضربه، همچون سازه پناهگاه­ها و انبارهای نگهداری مواد منفجره به شمار می­رود و بنای شکل گرفته از بتن، قابلیت فوق­العاده­ای در جذب انرژی ضربه دارد. همچنین در ساخت باند فرودگاه­ها به خوبی می­توان از این نوع بتن کمک گرفت. موارد دیگری از به کارگیری این بتن، ساخت قطعات پیش ساخته ساختمانی همچون پانل­های سایبان و یا پاشش بتن روی سطوح انحنا‌دار همچون تونل­ها می­باشد. به‌کارگیری این بتن در بنای یک سازه علاوه بر موارد یاد شده از مزایایی همچون عایق بودن سازه در برابر صدا و سرعت بالای اجرا نیز برخوردار است.

اما از آنجا که نحوه قرار گرفتن الیاف داخل بتن کاملاً تصادفی می­باشد، از این بتن معمولاً نمی­توان به نحو مطلوبی در ساخت تیرها و ستون‌ها بهره گرفتو در این نوع سازه­ها استفاده از روش سنتی و شبکه­بندی فولادی به‌صرفه­تر و مناسب­تر می­باشد. لازم است به این نکته توجه شود که ناکارآمدی یک تکنولوژی جدید در نقاط ضعف خود نباید مانع نادیده گرفتن کاربردهای مناسب آن در نقاط قوت آن و عدم توجه به آن گردد.

آیا روی آوردن به تکنولوژی بتن الیافی در مقایسه با بتن‌های سنتی متداول، صرفه اقتصادی دارد؟

باید اعتراف کرد که استفاده از بتن الیافی در همه موارد از بتن سنتی به‌صرفه­تر نمی­باشد. اما بر اساس برآوردهایی که توسط بعضی متخصصین کشور انجام گرفته است، در جاهایی که سرعت اجرای بالا مد نظر است و یا نیاز به پاشش بتن (شات­کریت) روی سطوحی است که شبکه‌بندی‌‌های سنتی مشکل و زمان‌بر بوده یا جواب‌گوی کار نیست، هزینه استفاده از بتن الیافی نسبت به مشابه سنتی خود کمتر می‌باشد. این مزیت­ها، علاوه بر مزیت سادگی و سرعت عمل بالاتر موجود در تکنولوژی بتن الیافی است.

اگر می­بینیم که در کشوری همچون ترکیه، به‌کارگیری بتن الیافی به جای روش‌های سنتی، مقرون‌به‌صرفه­تر از کشور ماست، ریشه­های آن را در سرمایه‌گذاری و تلاش سازمان‌یافته جهت اقتصادی نمودن استفاده از این تکنولوژی جدید می­توان یافت. اما اگر ما از روی‌آوردن به فناوری جدید به علت ریسک سرمایه‌گذاری پرهیز کنیم خواهیم دید که تکنولوژی سنتی در غیاب بهره­گیری از فناوری نوین، رقم بسیار بالایی از سرمایه­های ما را به هدر خواهد داد. به طور مثال، ریزدانه­های تولید شده در کشور ما که به روش‌های قدیمی غیراستاندارد تولید می­شوند، باعث افزایش درصد سیمان به کار رفته در بنا می­شود و همین امر موجب ظهور ترک و ضایعات در بتن حاصل نیز می­گردد.

چه راهکارهایی را جهت اقتصادی‌نمودن استفاده از این تکنولوژی جدید، پیشنهاد می­کنید؟

به عنوان راهکار باید سه نکته اساسی را مورد توجه قرار دهیم:

1) نخستآنکه هزینه استفاده از یک تکنولوژی، کاملاً وابسته به سطحی از آن تکنولوژی است که نسبت به کسب و انتقال آن اقدام می­شود. کشورهای پیشرفته جهان که تکنولوژی نوین خود را از سطوح اولیه تحقیقاتی کسب کرده­اند، چون کاملاً بر تکنیک­ها و دانش پایه­ای آن واقف و مسلط هستند، متحمل هزینه­های کمتری شده‌اند. آنها با تکیه بر همین آگاهی و اشراف، با بهبود فرایندها، قیمت نهایی را در طول زمان کاهش خواهند داد. اما اگر ما بخواهیم تمام این تکنولوژی را صرفاً در سطح یک محصول آماده، به کشور وارد کنیم، طبیعی است که متحمل هزینه­های سنگینی خواهیم شد و محصول نهایی نیز به صرفه نخواهد بود.

2) دومین مسئله­ای که باید در جهت ارزیابی اقتصادی یک تکنولوژی مورد توجه واقع شود، آن است که اکتساب و پرورش یک تکنولوژی از سطوح نخست تحقیقات، نیاز به یک سرمایه­گذاری اولیه دارد.دستیابی به نحوه اجرای مناسب، تکنولوژی ساخت و آموزش و گسترش آن در جامعه، نیازمند صرف بودجه لازم توسط دست‌اندرکاران و خصوصاً دولت می­باشد. این هزینه­ها بعداً در طول عمر تکنولوژی و ارایه محصول به بازار جبران خواهد شد و نهایتاً به سوددهی منجر می­گردد. عدم پرداختن به تحقیق و توسعه و بهره­گیری از تکنولوژی نوین، علاوه بر آن که نمی­تواند پاسخگوی نیاز روز صنعت ساختمان باشد، در درازمدت، هزینه بسیار بالایی نیز به ما تحمیل می­کند.

3) آخرین نکته مورد توجه آن است که سیاست­گذاری اصولی برای ایجاد یک شبکه کاری تکنولوژی جهت کارکرد مناسب و نیل به بهره­وری اقتصادی، نقش حیاتی در اکتساب صحیح یک تکنولوژی دارد. عدم وجود این سیاست­ها باعث می­گردد تا حتی اگر یک مجموعه یا کارخانه بخواهد خود به سمت فناوری نوین روی آورد، متحمل هزینه مضاعف گزافی شود که از توان آن مجموعه خارجباشد. برای آنکه کارخانه­ها و صنعتگران بتوانند به عنوان یک جزء شبکه تکنولوژی در این مسیر گام بردارند، باید سایر نهادها و اجزای لازم نیز در شبکه حضور داشته و هماهنگ عمل کنند. ایجاد چنین شبکه منسجم، جز به اهتمام سیاست‌گذاران و فرهنگ‌سازی میسر نخواهد بود.

در زمینه تکنولوژی بتن الیافی چه اقداماتی در کشور صورت گرفته است؟

اگرچه در کشور ما تحقیقات تئوری و فعالیت­های تجربی نسبتاً مناسبی در زمینه گسترش و کاربرد تکنولوژی­های بتن الیافی صورت گرفته است، اما حقیقت آن است که گسترش این فناوری بیش از همه وابسته به اعلام نیاز از سوی صنعت و مقرون به‌صرفه‌نمودن کاربری آن از سوی محققان کشور می­باشد. چند سال پیش کنفرانسی در زمینه تکنولوژی بتن الیافی با هدف شناساندن فناوری مذکور، در دانشگاه صنعتی شریف برگزار گردید. در این کنفرانس، محققان و سخنرانان از مراکز مختلفی به ایراد سخنرانی و ارایه مقاله پرداختند. به طور مثال در یک نمونه از کارهای ارائه شده، مسئله به‌صرفه‌بودن استفاده از این نوع بتن مورد بررسی و مطالعه کارشناسی قرار گرفته بود. حاصل این بررسی موید آن بود که در بعضی پروژه­های صنعتی، به‌کارگیری بتن الیافی نسبت به روش‌های متداول استفاده از شبکه­بندی فولادی، بسیار اقتصادی­تر، سریعتر و آسان­تر می­باشد.

برگزاری این کنفرانس اثرات مثبت زیادی در شناسایی و توسعه این فناوری داشت. پس از آن، بخش­هایی از صنعت و دانشگاه به بررسی امکان تولید الیاف گوناگون بالاخص الیاف شیشه و فولاد پرداختند. همچنین به تدریج بتن الیافی با الیاف تقویت‌کننده پلی­پروپیلن به بازار مصرف راه یافت و در انجام پروژه­هایی به کار گرفته شد. در مجموع قدم­های مثبتی در این جهت برداشته شده است اما سرعت این حرکت نسبتاً کند بوده است.

افزودنیهای بتن :

- مایع روان کننده و کاهش دهنده آب (مخصوص بتن ریزیهای حجیم )

- روان کننده و تاخیر دهنده گیرش بتن در یک ترکیب

- فوق روان کننده و کاهش دهنده آب بتن به مفدار قابل ملاحظه

- فوق روان کننده و کاهش دهنده آب بتن برای قطعات پیش ساخته ( استحکام زودرس )

- فوق روان کننده و کاهش آب بتن با خاصیت دیرگیر کنندگی

- واترپروف بتن با خاصیت کاهش آب و روان کنندگی

- هوازای بتن

- پودر وژل سیلیس ( افزودنی مضاعف ) برای بتن ریزی با کیفیت بسیار بالا

- الیاف افزودنی

افزودنیهای ملات جهت آب بندی و تعمیرات :

- مایع آب بند مخصوص پوششهای سیمانی (پلاسترینگ )

- سریع گیر ملات برای آب بندی مقطعی ( درچند ثانیه )

- دوغاب گروت با خاصیت انبساط

- چسب بتن برای آب بندی و تعمیرات بتن

ملات های اپوکسی :

- ملات اپوکسی جهت چسبانیدن کلیه قطعات بتنی و برای لکه گیری

- ملات سه ترکیبی برای چسابانیدن کلیه قطعات بتنی و چسب رابط بتن نو و کهنه

ملات های پلیمری :

- ملات پلیمری دوترکیبی آماده مصرف شامل چسب و پودر

- پوشش برای حفاظت آرماتورها و چسب رابط بتن نو به کهنه

ماستیک های درزگیر ساختمان :

- ماستیک پلی یورتان برای درزهای انبساط و غیره در ساختمان

- پرایمر مخصوص درزگیر پلی یورتان

- خمیر درزگیر رابربیتومن برای درزهای انبساط با مقاومت در برابر فرآورده های نفتی

- ماستیک جهت آب بندی مخازن بتنی و فلزی و پوشش لوله

پوشش های اپوکسی :

- پوشش اپوکسی مقاوم در برابر مواد اسیدی و قلیائی با حلال فرآورده های نفتی

- پوشش اپوکسی برای مصارف عمومی در ساختمان با حلالیت آب

گروت :

- ماده اصلی و شیمیایی گروت جهت اختلاط با مصالح خشک

- ماده آماده گروت بدون هیچگونه اضافه کردن ماده دیگردر سرکار به غیر از آب

شاتکریت :

- مواد شاتکریت - واترپروف و زودگیر بتن

نوارآب بند بتن :

- نوار از جنس پی وی سی مخصوص آب بندی سد - مخازن بتنی -کانالهای شبکه های آبرسانی

- مواد ژوممیران برای مصارف آب بندی زیر زمینی و تونلهای آب و جاده

- انواع فوم و پلاستی فوم (ینولیت ) در وزن مخصوص

افزودنی های حباب زا :

افرودنی هوازای آماده مصرفی است که برای ایجاد و توزیع یکنواخت حبابهای بسیار ریز هوا با اندازه های معین Aer Entraining است . ASTM C 260 . در مخلوط بتن بکار میرود .

کاربرد :

افزودنی هوازای بتن جهت تولید بتن با کارایی بالا و دوام زیاد در سازه های زیر بکار می رود: ،

- جاده ها

- باندهای پرواز اصلی و فرعی فرودگاهها

- صحن ها و محوطه ها

- سد ها و مخازن ذخیره آب

- سازه های بتنی حجیم

- در مناطقی که سیکل یخ زدگی وجود دارد

مزایا :

بشرح زیر است: MTOAIR220 ویژگیهای افزودنی هوازای بتن

- مقاومت بتن در برابر یخبندان را افزایش می دهد.

- بتن را در مقابل نمکهای یخ زدا مقاوم می سازد.

- کارایی بتن را بهبود می بخشد.

- دوام بتن را افزایش می دهد .

- با افزایش چسبندگی بتن ،خطر جداشدگی دانه های ریز ودرشت را کاهش می دهد .

- بدون کاهش کارایی بتن از مقدار آب مصرفی می کاهد .

- حتی با مصرف بیش از حد مجاز تاثیری در زمان گیرش بتن ندارد

به طور کلی مواد حباب زا عبارتند از :

1) چربیهای گیاهی و حیوانی و روغنها واسیدهای چرب آنها

2) رزینهای طبیعی چوب

3) عوامل تر کننده مانند نمکهای قلیایی ترکیبهای سولفاته

افزودنی های حباب زا قلیایی در بتن :

بتن از سیمان پرتلند معممولی حاصل می شود و در ساخت و توسعه زیر ساختها بکار می رود و در آینده میزان تقاضای بتن سیمانی افزایش خواهد یافت.

بدیهی است که تولید سیمان مستلزم مصرف منابع طبیعی و رهاسازی حجم کثیری از دی اکسید کربن به محیط است و بعد از فولاد و آلومینیوم بیشترین مصرف انرژی را دارد. امروزه با ساخت بتن های بسیار کارا، دوام و مقاومت بتن بهتر از پیش شده است.

به هر حال بدلیل محدودیت های تولیدی علی الخصوص در کشور ما و پروسه پیچیده خط تولید سیمان پرتلند از مواد اولیه و احجام وسیع کارخانه ها و هزینه های هنگفت ساخت آنها، ناگزیر معایبی در استفاده از سیمان پرتلند دخیل شده است.

دو عیب فنی در فرایند تولید سیمان پرتلند عبارتند از: 1) تقریباً 1.5 تن مواد اولیه جهت تولید یک تن سیمان پرتلند لازم است و در این حالت تقریباً یک تن دی اکسید کربن وارد محیط زیست در هنگام تولید می گردد. بنابراین، تولید سیمان پرتلند مستلزم مصرف انرژی زیادی است، 2) بتن ساخته شده از سیمان پرتلند در شرایط مختلف محیطی حتی شرایط نرمال یا تحت عوامل دیگر تخریب می گردد. ترک خوردگی و فرسایش عوامل موثر در رفتار بهره دهی بتن در خلال عمر بتن و ایمنی آن می باشند.

بنابراین با توجه به مشکلات مطرح شده می توان بدنبال ماده ای دیگر جهت جایگزین نمودن سیمان پرتلند در بتن گشت.

برای مثال کارخانه های تولید برق با سوخت ذغال سنگ مقادیر عظیمی از خاکستر ذغال سنگ بر جای می گذارند.خاکستر ذغال سنگ عمدتاً بصورت ضایعات در نظر گرفته می شود و در خاکریزها استفاده می شود. در سال 2001 محققین یک برنامه جدی بر تولید سیمان از خاکستر ذغال سنگ تحت عنوان سیمان ژئوپلیمری ترتیب دادند. در ادامه مطلب خلاصه نتایج تحقیقات و آزمایشات ارائه خواهد شد.

سیمان ژئوپلیمر ترکیبی از مصالح ژئولوژی طبیعی سیلیکات و آلومینا است و از این جهت ژئوپلیمر نامیده می شود. حلال قلیایی هیدروکسید سدیم و هیدروکسید پتاسیم (ضایعات صنایع شیمیایی و پتروشیمی) بطور جداگانه تهیه می گردد، سپس آن را به مایع سیلیکات سدیم اضافه می کنند و این حلال با پودر خاکستر ذغال سنگ (ضایعات احتراق ذغال سنگ) مشابه با ترکیب آب با سیمان مخلوط می شود. تفاوت عمده بین ژئوپلیمرها و سیمان پرتلند در اینست که مکانیسم آن از طریق هیدراتاسیون صورت نمی گیرد بلکه با واکنش پلیمریزاسیون در یک زمان کوتاه اتفاق می افتد، در حالیکه هیدراتاسیون سیمان اصولاً تا یک ماه ادامه دارد و تا یک سال کامل می شود. ژئوپلیمریزاسیون واکنشی بین کاتویونهای شیمیایی جهت تشکیل سیلیکات آلومینیوم است.

اتمهای سیلیسیوم و آلومینیوم با یکدیگر واکنش داده و مولکولهایی تشکیل می دهند که از لحاظ شیمیایی و ساختاری مشابه مواد چسبنده در سنگ می باشند. بنابراین تکنولوژی تولید سیمانی را در نظر می گیریم که در آن سنگ آهک بکار نرفته و در عوض سیلیکات آلومینیوم بکار می رود. سیمان ژئوپلیمر کاربردهای گوناگونی دارد و توانایی جایگزینی با سیمان پرتلند را دارد. ژئوپلیمر می تواند مشابه سیمان پرتلند با سنگدانه های ریز و درشت و دیگر مصالح ترکیب شود و بصورت بتن یا ملات بکار روند.

این بتن در مقایسه با بتن سیمانی مقاومت کششی و فشاری بیشتر، سرعت سخت شوندگی بالا، تخلخل و نفوذپذیری کمتر، و مقاومت فوق العاده در برابر حریق و حملات شیمایی دارد.

این سیمان برنگ سبز است و از لحاظ زیبایی سطح کار شده مناسب است. همچنین مناسب لوله های فشاری و تونلهای آبرسان است و در کارهای دریای بدلیل آنکه نمک بر آن تاثیری ندارد استفاده می شود.

بنابراین ژئوپلیمر فرآورده های ضایعاتی را به محصول مفید تبدیل می کند و اینگونه بتن ها جهت کاهش مصرف سیمان و آلودگی محیط زیست در سازه ها بکار می روند و با آنکه بتن عاری از سیمان پرتلند است ولی مقاومتی برابر و حتی بیشتر از بتن سیمانی دارد با این تفاوت که کاهش حجم کمتری داشته و تقریباً حرارتی تولید نمی کند.

بتن ژئوپلیمر بسته به مقاومت مورد نظر ترکیبی از %60> مصالحی نظیر خاکستر زغال سنگ یا سرباره کوره ذوب آهن یا متاکائولین، %85> سنگدانه و ماسه، %20> آب و سایر افزودنیهای مجاز است. استفاده از بتن ژئوپلیمر مستلزم انجام آزمایشات ویژه و تعیین خصوصیات و رفتار بتن تحت عوامل مختلف می باشد و لازم است در حد استانداردهای تعیین شده قرار گیرد. چنانکه بتن سیمان پرتلند را نوعی مصالح استاندارد قلمداد می کنند، بتن ژئوپلیمر نیز باید روندی مشابه بتن معمولی را طی کند تا بدرجه استاندارد برسد. لذا موارد زیر قبل از استفاده بتن ژئوپلیمری در سازه مورد بررسی قرار می گیرد:

مقاومت فشاری 28 روزه

میزان انقباض (کاهش حجم)

مقاومت خمشی

مقاومت کششی

نسبت پواسون

مقاومت چسبندگی و کشش میلگرد

خزش

موارد 1 و 2 مستقیماً وابسته به مصالح تشکیل دهنده بتن می باشند. موارد 3 تا 7 بستگی به کاربرد بتن در سازه دارد و در درجه دوم اهمیت قرار می گیرند. در دهه اخیر محققین بسیاری خصوصیات بتن ژئوپلیمری را بررسی نمودند. نتایج تحقیقات نشان می دهد که بتن ژئوپلیمری خصوصیاتی نظیر بتن معمولی دارد.

از نظر مزایا و کاربردهای ژئوپلیمر در مقایسه با سیمان پرتلند می توان موارد ذیل را نام برد:

منابع مواد اولیه فراوان: هر عنصر پوزولانی یا سیلیکاتها یا سیلیکاتهای آلومینیوم جهت ترکیب در حلال قلیایی کافی است.

صرفه جویی در انرژی و حفاظت از محیط زیست: ژئوپلیمرها به مصرف انرژی زیاد احتیاج ندارند. پروسه حرارتی ترکیب سیلیکاتهای آلومینیوم در مواد اولیه در مقایسه با سیمان پرتلند بسیار ناچیز است بعلاوه آنکه مقدار بسیار کمی دی اکسید کربن آزاد می گردد.

فن آوری ساده: ژئوپلیمر از ترکیب ساده سیلیکات آلومینیوم و واکنش آن با حلال های قلیایی حاصل می شود، سپس در حرارت معمولی عمل می یابد. در مدت زمان کوتاهی، مقاومت قابل توجهی بدست می آورد. تهیه آن مشابه بتن سیمانی است.

پایداری حجم: ژئوپلیمرها چهار پنجم سیمان پرتلند از خود کاهش حجم نشان می دهد.

مقاومت فشاری بالا در مدت زمان کوتاه: ژئوپلیمرها 70 درصد مقاومت فشاری خود را در 4 ساعت اولیه بدست می آورند.

مقاومت خمشی: تقریباً دو برابر بتن سیمانی

مقاومت شیمیایی: مقاومت در برابر حمله اسید سولفوریک از دو تا پنج برابر در مقایسه با بتن سیمانی.

تخلخل و نفوذپذیری پائین: ده برابر کمتر از بتن سیمانی

دوام بسیار بالا: بتن ژئوپلیمر یا ملات ژئوپلیمر هزاران سال در معرض هوازدگی بدون از دست دادن خصوصیات خود دوام دارد.

ضد حریق: ژئوپلیمر می تواند حرارتی بین 1000 تا 1200 درجه را بدون آنکه آسیبی ببیند تحمل کند.

ویژگیهای نامبرده نشان می دهد که بتن ژئوپلیمر کاربردهای وسیعی در تمام زمینه ها از جمله مهندسی عمران دارد. لذا این بتن خصوصیات ویژه ای دارد که در بتن سیمان پرتلند چنین خصوصیاتی یافت نمی شود و لازم است توجه بیشتری به این نوع بتن شود.

افزودنی های حباب زا رزین های طبیعی چوب :

کم توجهی به مقاومت فشاری بتن و نسب آب به سیمان، برخلاف تصور عموم مهندسان، از مواردی است که تقریبا تمامی آیین نامه ها به منظور طراحی سازه های با دوام بدان اشاره نموده اند. استفاده از آرماتورهای پوشش دار و افزایش ضخامت پوشش نیز از گزینه هایی است که به منظور جلوگیری از خوردگی آرماتور و در نتیجه بهبود پایایی سازه ها مطرح می گردد. با این وجود استفاده از آرماتورهای با لایه های اپوکسی به دلیل تغییر در مقاومت چسبندگی بین آرماتور و بتن و همچنین تحمیل هزینه های سنگین محدودیت هایی را به همراه دارد. از سوی دیگر ضخامت زیاد پوشش بتنی تنها هنگامی موثر است که نفوذپذیری بتن کم باشد. به عبارت دیگر پوشش بتن نامناسب با هر ضخامتی نمی تواند یک محافظ موثر در برابر نفوذ یون کلر باشد. از سوی دیگر، سطح بتن به عنوان خط مقدم دفاع در برابر نفوذ عناصر مخرب محسوب می شود. بنابراین بر اساس این نظریه، آسیب دیدگی سازه ها ناشی از عوامل محیطی، کاملابه عملکرد و کیفیت لایه سطحی بتن در مقابل نفوذ عناصر مخرب بستگی دارد. برای عملکرد مناسب سازه بتنی، سطح بتن باید بتواند در مقابل نفوذ دی اکسیدکربن، یون های کلر و رطوبت، که باعث تشکیل پیل خوردگی می گردند، مقاومت کند. ساختار این سطح با دیگر نقاط بتن، مخصوصا مغزه بتن، کاملامتفاوت است و به طوری که مقدار و اندازه تخلخل ها در این قسمت، بیشتر از مغزه بتن است. بنابراین لایه سطحی بتن آمادگی بیشتری برای نفوذ عوامل مخرب دارد. با توجه به این موارد استفاده از پوشش های سطحی بتن می تواند راهکار مناسبی در خصوص مقابله با پدیده خوردگی آرماتور و افزایش پایایی سازه ها باشد. استفاده از پوشش های سطحی با توجه به مزایای فراوانی که دارند نه تنها به ساختمان های مسکونی محدود نمی شود بلکه در اسکله ها، ستون های پل و سازه های استراتژیک نیز گسترش چشمگیری داشته است. پوشش های سطحی بتن به عنوان خط مقدم دفاع، نرخ نفوذ آب و یون های مضر به داخل بتن را محدود می کنند و بنابراین پایایی درازمدت بتن های مسلح را بهبود می بخشد. نمونه های نسبتا موفق از اجرای این پوشش ها را می تواند در سازه های زیربنایی واقع شده در شهر قشم، شرایط خورنده خلیج فارس، مشاهده نمود.

پوشش ها

پوشش های سطحی را به چند طریق می توان دسته بندی نمود. یکی از کلی ترین این تقسیم بندی ها، طبقه بندی بر اساس اندرکنش ماده حفاظتی و بتن می باشد. البته در خصوص این نوع طبقه بندی نیز تعریف واحدی بین متخصصان امر وجود ندارد و چندین دسته بندی در ادبیات مربوط به پوشش های سطحی در این راستا وجود دارد. واکنش دهنده ها، نفوذ کننده ها، اندودها و درزگیرها نمونه هایی از این دسته بندی هستند. برخی از کارشناسان پوشش های سطحی را از نگاه پایه آنها دسته بندی کرده اند. پوشش های پایه آبی، پایه الکلی، پایه روغنی و پایه سیمانی مثال هایی از این نوع تقسیم بندی هستند. طبقه بندی دیگر، تقسیم بندی پوشش ها بر اساس نوع ژنریک آنها می باشد. اپوکسی ها، اورتان ها و اکرلیک ها نمونه هایی از این نوع دسته بندی می باشند. در متداول ترین تقسیم بندی، پوشش های سطحی بتن به چهار دسته درزگیرها و پوشش ها، مسدود کننده های منافذ، روکش های سطح و نفوذ کننده ها تقسیم بندی می گردد. درزگیرها و پوشش ها لایه ای محافظ بر سطح بتن ایجاد و از نفوذ عناصر مخرب مانند دی اکسید کربن جلوگیری می کنند. معمولاموارد درزگیر تا عمق کمی به داخل بتن نفوذ می کنند. درزگیر ها و پوشش ها در چند لایه اعمال می شوند و ضخامت آن ها بین 100 تا 300 میکرومتر می باشد. مسدود کننده ها موادی را شامل می شوند که به داخل منافذ بتن نفوذ کرده و با اجزای بتن واکنش می دهند. از متداولترین مسدود کننده ها می توان به مواد حاوی محلول سیلیکات و محلول سیلیکو فلوریت اشاره نمود. روکش های سطح، اندود ضخیم سیمانی می باشد که معمولابه وسیله ماسه بر سطح بتن اعمال می شود. به طور کلی روکش های سطح شامل ملاطهای سیمان، ملاط سیمانی اصلاح شده و لاتکس های پلیمری می باشد. در این سه دسته از پوشش ها که به آنها اشاره شد، لایه ای برروی بتن ایجاد می شود که از ورود یون های مخرب به داخل بتن جلوگیری می کند. این مساله باعث می شود تا بخار آب، گازهای مضر و اکسیژن نیز قابلیت خروج از بتن را نداشته باشد و در نتیجه هوای داخل فضایی که توسط این المان های بتنی محصور شده اند، نامطلوب می شود. علاوه بر آلودگی هوای داخل، مرطوب شدن هوا و عدم ارتباط با هوای آزاد باعث مرطوب شدن دیوارهای گچی و در نتیجه طبله کردن آنها می شود.

تنفس بتن امکان پذیر است

استفاده از پوشش های ذکر شده به منظور جلوگیری از خوردگی باعث مختل شدن عملکرد قسمتی از سازه می شود که سالانه خسارات عمده ای را تحمیل می کند. از این رو باید به فکر استفاده از پوششی افتاد که با وجود اینکه از نفوذ یون های مضر جلوگیری می کند، اجازه خروج بخارهای آب و گاز را از بتن می دهد. این دسته از پوشش ها به نفوذکننده ها شهرت دارند که معمولابه صورت محلول با ویسکوزیته کم تولید می شوند. نفوذکننده ها قادرند که به داخل بتن نفوذ کنند و دیوار منافذ را پوشش دهند. نفوذکننده ها، منافذ بتن را مسدود نمی کنند و بنابراین بخار آب و گاز های مضر می توانند از بتن به خارج راه یابند و در نتیجه عمل تنفس انجام گیرد. از متداول ترین نفوذکننده ها می توان به سیلان ها، سیلوکسان ها و رزین چوب اشاره کرد. خروج رطوبت از بتن در اثر خاصیتی که این دسته از پوشش ها دارند، باعث می شود تا بتن در سیکل های ذوب ویخ پوسته پوسته نشود. همان طور که می دانیم خارج نشدن بخار آب از بتن و محبوس شدن رطوبت می تواند باعث تخریب و آسیب بتن در چرخه های ذوب و یخ شود. برای به کاربردن این مواد سطح بتن و یا مصالح ساختمانی باید تمیز و عاری از هرگونه آلودگی باشند. این پوشش در شکل ظاهری بتن تغییر چندانی ایجاد نمی کند و سطح تمام شده، سطحی صاف و شفاف می باشد. تفاوت سیلان، سیلوکسان و رزین چوب در محتوای مواد جامد آنها است. سیلان و سیلوکسان از مواد خام که پایه آنها سیلان است تشکیل شده اند. با توجه به آلی بودن آنها مقاومت کمی در برابر اشعه فوق بنفش، پاشش نمک، باران اسیدی و آلودگی هوا دارند و در صورتی که در معرض یکی از این عوامل قرار بگیرند به سرعت تخریب می شوند. از این رو نمی توان انتظار داشت که پوشش های سیلانی و سیلوکسانی در دراز مدت عملکرد مطلوب خود را حفظ کنند. سیلان دارای ساختار ملوکولی باز است و معمولابر روی سطوح متراکم افقی مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به سرعت تبخیر زیاد سیلان، پس از اعمال آن برروی سطح بتن تا 40 درصد از آن قبل از تشکیل رزین تبخیر می شود. سیلوسکان دارای ساختار مولکولی بزرگتری نسبت سیلان می باشد و قابلیت کاربرد برروی سطوح با تخلخل نسبتا زیاد را دارد. هنگامی که سیلان و سیلوکسان بر روی بتن اعمال می شوند در عمق بتن نفوذ می کنند و با قلیای بتن واکنش داده و تشکیل رزین می دهد. رزین تشکیل شده خاصیت الاستومر Elastomer ندارد و طوری طراحی شده است که اندازه حفرات آن کوچکتر از مولکول های آب باشد. در خصوص عمق نفوذ باید به این مطلب اشاره نمود که سیلان ها نسبت به سیلوکسان ها در عمق بیشتری به داخل بتن نفوذ می کنند.

سیلان و سیلوکسان های طبیعی خاصیت عایق بندی سنگ های طبیعی و چوب را ندارند. در صورت نیاز به عایق بندی این مصالح با سیلان و سیلوکسان، در فرایند تولید آنها باید کاتالیزورهای مناسب به ترکیب افزوده شود. در هر حال با توجه به ساختار ملکولی سیلان و سیلوکسان، امکان عایق بندی مصالح با تخلخل زیاد مانند بتن سبک، با این پوشش ها وجود ندارد. دسته سوم از پوشش هایی که قابلیت تنفس را به سازه می دهد و ضعف های سیلان و سیلوکسان را ندارد، رزین چوب می باشد. رزین چوب پوششی است غیر آلی که برخلاف سیلان و سیلوکسان بدون نیاز به خاصیت قلیایی بتن با زیر لایه واکنش می دهد و می تواند تمام مصالح ساختمانی از جمله سنگ را آب بند نماید. این رزین نسبت به سیلان و سیلوکسان در عمق کمتری در بتن نفوذ می کند، با این حال در مقابل اشعه فوق بنفش، باران های اسیدی و آلودگی های هوا مقاوم است و می تواند مدت بیشتری دوام داشته باشد.

سبک کردن خمیر سیمان بتن با مواد حباب زا :

برای این منظور از موادی با پایه حیوانی مانند: سم، شاخ،خون و دیگر اعضا احشام و یا مواد خاص شیمیایی استفاده میگردد؛ این مواد که حباب زا می باشند با ایجاد تخلخل در خمیر سیمان، وزن بتن تولیدی را کاهش می دهند. این نوع بتن سبک، بتن کفی یا گازی) (CLC Cellular Lightweight Concrete نامیده می شود.

مواد شرکت کننده در تر کیب این نوع بتن سبک عبارتند از:سیمان،ماسه،آهک(بسته به نوع بتن کفی)، مواد حبابزا،آب و افزودنی هایی مانند:میکرو سیلیس(Micro Silica)، فوق روان کننده ها(Super Plasticizer)، خاکستربادی (Fly Ash) ، الیاف پروپیلین،پلون و غیره.

البته نوعی از مواد حباب زا در پایین آوردن جذب آب بتن نیز کاربرد دارند؛ این مواد با ایجاد حفرات بسیار ریز که برای حداکثر قطر آنها استاندارد تعریف شده، حفرات موئینه داخل بتن را بسته و مانع از نفوذ آب در آنها می شود.

مواد حباب زا یا کف ساز شیمیایی، معمولاً از نظر محیط زیست تجزیه ناپذیرند و برای تامین پایداری آنها از کلراید استفاده می گردد و به این نکته باید توجه خاص نمود که خود کلراید، خورندگی زیادی در تماس با فولاد دارد؛ و از مواد حباب زا ی دارای کلراید نباید در بتن مسلح استفاده گردد و به همین دلیل بتن تولیدی با این مواد، دارای کاربرد سازه ای نمی باشند.

در تولید نوع دیگری از بتن کفی یا گازی از فوم استفاده می گردد به این نحو که فوم در داخل میکسر با بتن مخلوط گردیده و باعث کاهش وزن بتن تولیدی می گردد. امروزه با تولید فوم های ارزان قیمت، این نوع از بتن کفی کاربرد وسیعی پیدا کرده و با توجه به صرفه اقتصادی آن شرکتهای بزرگ ساختمانی اقدام به بکارگیری این نوع بتن کرده اند.

هوازاى بتن MTOAIR220

عملکرد اصلى مواد افزودنى هوازا، ایجاد حجم معینى از حبابهاى ریز میکروسکپى و توزیع آن در بتن و ملات به منظور افزایش مقاومت بتن در برابر سیکلهاى یخبندان / ذوب مى باشد.

وجود تعداد زیادى حبابهای میکروسکپى هوا که بطور جداى از هم در داخل بتن قـرار مى گیرند باعث خنثى شدن فشارهاى ناشى از یخ زدن ذرات نفوذى آب و یا تورم ناشى از تبلور سولفاتها گردیده و دوام و پایدارى بتن را بطور قابل ملاحظه اى افزایش مى دهد.

افزودنى ACOM-U8 مطابق با استاندارد ASTM C-260 مى باشد.

موارد مصرف:

در بتن ریزیهاى مربوط به بزرگراه ها، پیاده روها، ساخت جدولهای بتنى ، نیروگاههاى برق، سدها و مخازن. اجراى بتن هاى مقاوم در مقابل نفوذ املاح و مواد شیمیایى و بتن هاى در معرض سیکلهاى یخبندان/ ذوب مانند سردخانه ها و نواحى سرد سیر.

مــزایا:

افزایش مقاومت در مقابل یخزدگى، افزایش کارپذیرى، کاهش آب مصرفى بدون ایجاد تغییر در کارپذیرى، کاهش احتمال جداشدگى بتن، کاهش نفوذ پذیرى در مقابل آب و املاح شیمیایى.

روش و میزان مصرف:

هوازاى ACOM-U8 را بمیزان 2/0 - 02/0 در صد وزن سیمان مستقیما به آب مصرفى بتن اضافه نمایید. میزان دقیق مصرف با انجام آزمایشهاى سعى و خطا در کارگاه تعیین مى شود که تابع عوامل زیر است:

- نوع سیمان و میزان نرمى آن

- نسبتهاى آب به سیمان و ماسه به سیمان

- مقدار سیمان در متر مکعب بتن

میزان مصرف ACOM-U8 با میزان ریزى سنگدانه نسبت مستقیم دارد و جدول زیر مى تواند بعنوان راهنماى میزان مصرف آن بکارگرفته شود.

حداکثر قطر سنگدانه ها بر حسب اینچ

3/8

½

3/4

1

11/2

2

21/2

درجه حرارت محیط

سرد

0.12 – 0.2

0.12 – 0.2

0.1 – 0.19

0.1 – 0.19

0.08 – 0.17

0.07 – 0.15

0.05 – 0.13

متوسط

0.1 – 0.19

0.08 – 0.17

0.07 – 0.15

0.05 – 0.13

0.05 – 0.13

0.04 – 0.12

0.03 – 0.11

گرم

0.05-0.13

0.04 – 0.12

0.03 – 0.11

0.02 – 0.08

0.02 – 0.07

0.02 – 0.05

0.02 – 0.03

میزان مصرفAE – 1 بر حسب درصد وزن سیمان

بطور کلى مصرف افزودنیهاى هوازا بعلت کاهش وزن مخصوص بتن منجر به افت مقاومت آن مى شود که این نقیصه را میتوان با مصرف سوپر روان کننده SP -1 یا MS -1 برطرف نمود.

مشخصات فنى :

حالت فیزیکى : مایع غلیظ

رنگ : قهوه اى

وزن مخصوص : 0/8gr/cm³

PH: حدود 5/9 - 5/ 8

یون کلر : ندارد

زمان مصرف و نحوه نگهدارى : تا شش ماه بدور از گرماى شدید و یخزدگى

بسته بندى : در گالنهاى پلاستیکى 20 لیترى و بشکه هاى 220 لیترى

گروت برای زیر صفحات

Non-Shrink Grout

SASHIMI 700

هدف از استفاده:

ساشیمی 700 » محصولی است جهت تزریق وپر کردن حفره ها،شکافها،فضاهای خالی بین صفحات ستونها و... که پس از گیرش و سخت شدن ، قابلیت انبساط برای جبران انقباض پلاستیکی را دارا می باشد .

دامنه کاربرد:

1 - اجرای زیر سازی های فولادی ساختمانها و محدوده زیر ستون ها

2 - پایه های محل استقرار ماشین آلات سنگین

3 - پرکردن شکاف ها ، حفره ها ، فضاهای خالی و اطراف میل مهار ها

خواص و اثرات:

1 - ملات منبسط شونده برای جبران انقباض ناشی از خشک شدن بتن

2 - کارآیی بالا ، سهولت مصرف ، روانی مناسب

3 - افزایش مقاومت اولیه در اثر کاهش نیاز به آب و عدم وجود کلراید.

4 - افزایش مقاومت نهایی و کاهش نفوذپذیری

5 - مقاوم در برابر ضربه و ارتعاش

مشخصات فنی:

رنگ: طوسی

حالت فیزیکی: پودر

قابلیت اختلاط: با آب

میزان مواد قلیایی: کمتر از معادل gr 5 Na2O در هر لیتر

وزن مخصوص :3 cm⁄ gr 1/5

میزان ید کلر:صفر

طرح اختلاط و میزان مصرف:

با توجه به شرایط فیزیکی و دمای محل کار افزودن حدود 1/5تا 2 لیتر آب برای هر 10 کیلوگرم پودرساشیمی 700 کافی است .

روش مصرف و توصیه های فنی:

سطح زیر کار را کاملا تمیز و عاری از هر گونه چربی ، مواد روغنی و سایر اجسام خارجی نموده و بستر کاررا قبل از مصرف ساشیمی 700 مرطوب نمایید . سپس به میزان مورد نیاز ملات ساشیمی 700 را آماده کرده و به خوبی مخلوط نمائید.

گروت آماده شده را حداکثر در مدت 20 دقیقه مورد استفاده قرار دهید .

حداکثر ضخامت ملات 5/7 سانتی متر توصیه می گردد

پس از اجرا نیز عملیات عمل آوری را با استفاده از کیورینگ ساختمان شیمی یا موارد مشابه نظیر آب پاشی و ... انجام دهید.

شرایط نگهداری:

به مدت شش ماه در بسته بندی های اولیه محفوظ از هوا ، رطوبت و تابش مستقیم نور خورشید.

بسته‌بندی:

ساشیمی 700 در کیسه های بیست کیلوگرمی قابل ارائه می باشد.

مطابقت با استانداردها:

ساشیمی 700 مطابق استاندارد ASTM C1107-91 به عنوان افزودنی تیپ Aاست.

شرح:

فوق روان کننده Daracrete 107R a یک افزودنی کاهنده آب و دیرگیر کننده

فاقد کلراید بوده که بر پایه پلی‌نفتالین و مشتقات گلوکونات با وزن

ملکولی بالا تولید می‌شود. این فوق روان کننده دارای عملکردی بالا بوده

که به نحو چشمگیری پخش شدن ذرات سیمان را بهبود می بخشد.

MTOCRET N540 به دلیل داشتن ساختار ویژه ملکولی، ذرات ریز موجود در مخلوط بتن را پخش کرده و سبب می‌شود که آب موجود در مخلوط به نحو موثرتری عمل کند و از شکسته شدن و پخش شدن ذرات سیمان جلوگیری نموده و هیدراتاسیون اولیه سیمان را به تاخیر اندازد به نحوی که زمان گیرش بتن به تعویق افتد، بدون اینکه اثر سویی بر گیرش و مقاومت نهایی بتن داشته باشد.

MTOCRET N540 بر اساس استاندارد ASTM C494 در رده F وG قرار می گیرد.

موارد استفاده:

مناسب بتن ریزی درهوای گرم

کاهش میزان نسبت آب به سیمان (W/C)

افزایش میزان تاثیر آب مصرفی در مخلوط بتن

حفظ کارآیی بتن‌های آماده در هوای گرم

افزایش زمان کارپذیری بتن

سازه‌هایی با تراکم آرماتور زیاد

آماده سازی بتنی با عملکرد بالا و حالت روانی عالی

بتن‌های پیش ساخته با مقاومت زودرس

مقاوم سازی بتن مسلح در برابر عوامل خورنده مانند بتن ستونها، پل‌ها،

مخازن آب و سدها

بتن‌های پیش‌ساخته

بتن‌های متراکم شونده

بتن‌هایی که نیاز به حفظ کارایی در زمان حمل طولانی دارند

مزایا:

استفاده با Dosage پایین و در نتیجه تولید بتن ارزانتر نسبت به سایر

فوق روان کننده ها

افزایش آب بندی بتن

افزایش زمان گیرش اولیه بتن

تسریع در روند کسب مقاومت نهایی بتن

افزایش قابل توجه کارایی و خاصیت حفظ اسلامپ بتن

افزایش دوام و کاهش نفوذپذیری

کاهش دمای هیدراتاسیون بتن

بهبود و افزایش کیفیت نمای سطحی

مناسب برای بتن ریزی در دماهای بالا

افزایش قابل ملاحظه مقاومت اولیه و نهایی

هوای اضافی در بتن ایجاد نمی کند

جمع شدگی زیانباری به همراه ندارد

کاهش ویبراسیون

افزایش مدول الاستیسیته بتن

افزایش مقاومت خمشی بتن

افزایش چسبندگی بتن به آرماتورها و فولادهای پیش‌تنیده

بهبود خاصیت چسبندگی و پخش ذرات ریز در بتن

کاهش آب انداختگی و جدایی سنگدانه‌ها و پمپاژ راحت بتن

کاهش قابل ملاحظه نسبت آب به سیمان

تولید بتن پرمقاومت، بدون افزایش میزان سیمان مصرفی

فاقد کلراید و در نتیجه مناسب برای استفاده در بتن‌های مسلح و پیش تنیده

سازگاری با انواع سیمان پرتلند و مواد جایگزین سیمان مانند میکروسیلیس

حفظ کارپذیری بتن و جلوگیری از انسداد بتن در پمپ

میزان مصرف:

MTOCRET N540در مقادیر مختلفی با توجه به نوع مصالح، مورد مصرف قرار می گیرد.میزان مصرف بهینه این ماده بایستی از طریق مخلوطهای آزمایشی و با توجه به شرایط محیط و خصوصیات مصالح بدست آید ولی میزان مصرف معمول 3/0 الی 3/1 درصد وزن سیمان توصیه می‌گردد. برای مصارف خارج از محدوده پیشنهادی حتما با گروه فنی شرکت تماس حاصل فرمایید. میزان مصرف بیش از حد توصیه شده باعث روانی زیاد و تاخیر در زمان گیرش می‌شود و مصرف کمتر از حد توصیه شده تاثیرات مورد نظر بر بتن را نخواهد داشت.

روش مصرف:

هنگام ساخت بتن در بچینگ،MTOCRET N540می تواند با آب اختلاط بتن ، به مصالح بتن در بچینگ افزوده شود یا آنرا بطور جداگانه به بتن مخلوط شده در محل ساخت بتن یا به داخل تراک میکسر اضافه کرد. زمان میکس این ماده پس از افزودن به بتن بایستی حداقل 60 ثانیه باشد.

اطلاعات فنی:

مواد پایه: پلی‌نفتالین و مشتقات گلوکونات + پلی مرهای دیگر شکل ظاهری: مایع

رنگ: قهوه ای PH: 10-8

وزن مخصوص: 18/1

میزان کلراید: ندارد

نگهداری:

مدت نگهداری: 12 ماه به شرط نگهداری درظروف اولیه و باز نشده شرایط نگهداری: دور از سرما و یخبندان و تابش مستقیم و طولانی نورخورشید و در دمای بینc ْ 50-2

سایر مقالات
آزمون کشش در واتراستاپ های پی وی سی (PVC)
آزمون کشش در واتراستاپ های پی وی سی (PVC)
کلینیک بتن ایران-واحد آزمایشگاه:از مهمترین خواص فیزیکی مکانیکی واتراستاپ ها، تعیین استحکام کششی ، مقاومت پارگی ، تعیین سختی ، مقاومت در برابر شعله ، اثرات قلیایی ها ، شکنندگی در برابر سرما و …. را می توان نام برد ، که معیار سنجش و تصمیم گیری برای استفاده از پوشش های آب بند می باشد.
ادامه مطلب
چکش اشمیت Schmidt Hammer چیست ؟
چکش اشمیت Schmidt Hammer چیست ؟

ما در گروه فنی و مهندسی کلینیک بتن ایران با گردآوری اطلاعات کامل درباره چکش اشمیت Schmidt Hammer و نحوه محاسبه چکش اشمیت، روش کار با چکش اشمیت، کارایی و معایب چکش اشمیت، آزمایش چکش اشمیت و اهداف آزمایش بتن توسط چکش اشمیت به همراه توضیحاتی در مورد وسایل آزمایش چکش اشمیت، روش انجام آزمایش چکش اشمیت و مراحل انجام آزمایش چکش اشمیت، دقت و خطا در آزمایش چکش اشمیت به همراه گزارش نتایج آزمایش چکش اشمیت میپردازیم .


ادامه مطلب
محاسن و معایب FRC
محاسن و معایب FRC
الیاف معمولاً در سرتاسر مقطع عرضی FRC توزیع می شوند. بنابراین ممکن است برخی از الیاف برای تحمل تنش های کششی ناشی از بارهای وارده، به طور ناکار آمدی در بتن قرار گیرند.
ادامه مطلب
بتن خود ترمیم شونده
بتن خود ترمیم شونده
احتمالاً تا کنون نام بتن زنده را شنیده باشید. اگر نه، ما در این جا شما را با این مفهوم آشنا می‌کنیم. بتن محبوب‌ترین و پر استفاده‌ترین ماده‌ی ساخت و ساز در جهان است.
ادامه مطلب