ویژگی های بتن پلیمری

نویسنده : کلینیک بتن ایران
تاریخ ثبت : 1396/09/07

بتن پلیمری (به انگلیسی Polymer Cement Concrete که به اختصار PCC نامیده می‌شود) یا بتن لاتکسی (latex concrete)، نوعی بتن است که با سیمان پرتلند و سنگدانه، درست مانند بتن معمولی تولید می‌شود، با این تفاوت که در آب مورد استفاده در آن مقداری پلیمری ارگانیک مخلوط می‌شود. به این مخلوط آب و پلیمر، لاتکس گفته می‌شود. پلیمر ماده‌ای است که از صدها مولکول ساده تشکیل شده که مونومر (monomer) نامیده می‌شود. ترکیب مونومرها با یکدیگر پلیمریزاسیون (polymerization) نام دارد و باعث تشکیل پلیمر می‌شود. اگر پلیمر فقط توسط یک نوع مونومر تشکیل شده باشد، به آن هوموپلیمر (homopolymer) گفته می‌شود، و اگر تعداد مونومرهای تشکیل‌دهنده‌ی دو یا بیشتر باشد، به آن کوپلیمر (copolymer) می‌گویند. با اضافه کردن پلیمر به مخلوط بتن، چسبناکی لایه‌های مختلف بتن افزایش می‌یابد؛ به عبارت دیگر پلیمر باعث می‌شود تا اجزای بتن بهتر با هم ترکیب شوند. هم چنین ویژگی‌های انعطاف‌پذیری، مقاومت در برابر ضربه، مقاومت در برابر نفوذ آب، مقاومت در برابر محلول‌های نمکی و انجماد آب در بتن را بهبود می‌بخشد. پلیمرهایی که از پلیمراسیون امولسیون تولید می‌شوند، به طور گسترده در بتن مورد استفاده قرار می‌گیرند. استایرن بوتادین (Styrene butadiene) و لاتکس‌های اکرلیک (acrylic latexes) موثرترین و پر استفاده‌ترین مواد پلیمری در بتن‌ها هستند. تنها بتن‌های اکرلیک در برابر اشعه ماورا بنفش دچار تغییر رنگ نمی‌شوند، بنا بر این بایستی در مواردی که بتن تحت تاثیر این نوع اشعه است، از بتن اکرلیک استفاده کرد؛ بیشتر موارد استفاده از بتن اکرلیک، استفاده از آن در کف‌پوش‌ها و یا ترمیم آن‌ها می‌باشد. برای مواردی که بتن‌ریزی در سطوح خارجی است و خصوصاً در زمانی که رطوبت زیادی در محیط وجود دارد، بتن پلیمری استایرن بوتادین بهترین گزینه است. هم چنین در موارد کمی هم از وینیل استات (vinyl acetate) استفاده می‌شود. اما این نوع بتن، در برابر رطوبت هوا ضعف‌هایی دارد و نمی‌توان از آن در مکان‌های مرطوب استفاده کرد. معمولاً پلیمر مورد استفاده بین 10 تا 20 درصد وزن سیمان موجود در بتن می‌باشد. همچنین برای مخلوط‌هایی که از لاتکس استفاده می‌کنند، نسبت آب به سیمان برای آن که بتن کارایی لازم را داشته باشد، بایستی بین 0٫3 تا 0٫4 باشد؛ برای مخلوط‌هایی که از اپوکسی استفاده می‌کنند، نسبت آب به سیمان باید بین 0٫25 تا 0٫35 باشد. در بیشتر موارد از بتن پلیمری به عنوان لایه‌ی پوششی استفاده می‌شود، که در این حالت بتن دوام و پرفورمانس بسیار بالایی دارد. یکی دیگر از ویژگی‌های اصلی و خوب بتن پلیمری که مورد توجه بسیاری قرار می‌گیرد، کارایی بالا و سهل بودن بتن‌ریزی می‌باشد.

بتن پلیمری

توصیه می‌شود که مخلوط کردن بتن پلیمری حتماً در موبایل میکسر صورت بگیرد، همچنین مخلوط کردن و بتن‌ریزی با بتن پلیمری بایستی در کمتر از 30 دقیقه صورت بگیرد. پیش از این که بتن در معرض هوای آزاد برای خشک شدن قرار بگیرد، بتن پلیمری به یک تا دو روز کیورینگ مرطوب احتیاج دارد. دمای کیورینگ بتن پلیمری، بایستی بین 7 تا 30 درجه‌ی سانتی‌گراد باشد تا بتن به بهترین نحو عمل‌آوری شود. میزان درصد مورد استفاده از پلیمر در بتن که مورد توافق اکثریت قرار گرفته، 15 درصد است. همچنین باید دقت داشت که آب مورد استفاده در لاتکس، بایستی در محاسبات نسبت آب به سیمان لحاظ گردد.

بتن پلیمری

سایر مقالات
سیمان نسوز (سیمان پر آلومین)
سیمان نسوز (سیمان پر آلومین)

از لحاظ ترکیبات شیمیایی سیمان نسوز (سیمان پر آلومین) ترکیبی از اکسید کلسیم با سایر اکسیدها مثل اکسید آلومینیوم، اکسید سیلیسیوم، اکسید آهن و… است. سیمان نسوز در مجاورت هوا و در ترکیب با آب به تدریج سفت و سخت می‌شود و مقاومت بالایی دارد طوری که اگر ۲۸ روز زیر آب باشد دارای مقاومتی حدود ۲۵۰ کیلو گرم بر سانتی متر مربع می‌شود.

ادامه مطلب
ترکیبات سیمانی ( درصد بالا الیاف پلی پروپلین)
ترکیبات سیمانی ( درصد بالا الیاف پلی پروپلین)
افزودن الیاف پلی پروپلین به بتن منجر به بهبود انعطاف پذیری و طاقت می شود. همان طور که تحقیقات هانا نیز نشان می دهد، از آنجایی که با درصدهای پایین الیاف، بهبود فراگیری در مقاومت کلی ترکیب به وجود نمی آید، بهبود در انعطاف پذیری و طاقت معمولاً ناچیز است
ادامه مطلب
روش های مقاوم سازی پل بتنی
روش های مقاوم سازی پل بتنی
توان‌بخشی ( بهسازی )، روند و شیوه تعمیر کردن یا اصلاح کردن یک سازه به منظور دستیابی به شرایط بهره‌ برداری جدید و یا افزایش عمر مفید بهره‌برداری آن است. در واقع ما در طرح و اجرای مقاوم سازی سازه های بتنی به دنبال حصول شرایط جدید در پلهای بتنی و مقاوم سازی آنها از نظر بهره برداری و یا بارگذاری می باشیم.
ادامه مطلب
جلوگیری از ازدیاد درجه حرارت بتن در هوای گرم
جلوگیری از ازدیاد درجه حرارت بتن در هوای گرم
استفاده از سیمانهای با حرارت هیدراتاسیون کم، ممکن است تا حدودی سبب تخفیف اشکالات مربوط به ازدیاد درجه حرارت بتن شود. ولی باید درنظر داشت که مصرف سیمانهای مذکور پیشگیری های لازم را غیر ضروری نمی سازد. گرچه در درجه حرارتهای معمولی، سیمانهای با حرارت هیدراتاسیون کم، آهسته تر از سیمانهای معمولی هیدراته می شوند ولی میزان هیدراتاسیون آنها با زیاد شدن درجه حرارت افزایش می یابد. هرنوع سیمانی که مصرف شود وقتی بتن گرم می شود قابلیت کاربردخود را سریعتر از موقعی که سرد باشد از دست می دهد به علاوه گرچه وقتی سیمان با حرارت زایی کم به کار رود درجه حرارت بتن ممکن است تا حدودی در تمام مراحل پائین تر باشد، ولی در شرایط خشک کننده، تبخیر آب در مراحل اختلاط، حمل، جادادن و عمل آوردن تسریع خواهد شد. اگر بخواهیم عیوبی نظیر ترک خوردگی خمیری یا به عبارتی ترک خوردگی ناشی از باد رخ ندهد، لازم است برای به حداقل رساندن این تبخیر تدابیری اتخاذ گردد.
ادامه مطلب