ویژگی های بتن پلیمری

نویسنده : کلینیک بتن ایران
تاریخ ثبت : 1396/09/07

بتن پلیمری (به انگلیسی Polymer Cement Concrete که به اختصار PCC نامیده می‌شود) یا بتن لاتکسی (latex concrete)، نوعی بتن است که با سیمان پرتلند و سنگدانه، درست مانند بتن معمولی تولید می‌شود، با این تفاوت که در آب مورد استفاده در آن مقداری پلیمری ارگانیک مخلوط می‌شود. به این مخلوط آب و پلیمر، لاتکس گفته می‌شود. پلیمر ماده‌ای است که از صدها مولکول ساده تشکیل شده که مونومر (monomer) نامیده می‌شود. ترکیب مونومرها با یکدیگر پلیمریزاسیون (polymerization) نام دارد و باعث تشکیل پلیمر می‌شود. اگر پلیمر فقط توسط یک نوع مونومر تشکیل شده باشد، به آن هوموپلیمر (homopolymer) گفته می‌شود، و اگر تعداد مونومرهای تشکیل‌دهنده‌ی دو یا بیشتر باشد، به آن کوپلیمر (copolymer) می‌گویند. با اضافه کردن پلیمر به مخلوط بتن، چسبناکی لایه‌های مختلف بتن افزایش می‌یابد؛ به عبارت دیگر پلیمر باعث می‌شود تا اجزای بتن بهتر با هم ترکیب شوند. هم چنین ویژگی‌های انعطاف‌پذیری، مقاومت در برابر ضربه، مقاومت در برابر نفوذ آب، مقاومت در برابر محلول‌های نمکی و انجماد آب در بتن را بهبود می‌بخشد. پلیمرهایی که از پلیمراسیون امولسیون تولید می‌شوند، به طور گسترده در بتن مورد استفاده قرار می‌گیرند. استایرن بوتادین (Styrene butadiene) و لاتکس‌های اکرلیک (acrylic latexes) موثرترین و پر استفاده‌ترین مواد پلیمری در بتن‌ها هستند. تنها بتن‌های اکرلیک در برابر اشعه ماورا بنفش دچار تغییر رنگ نمی‌شوند، بنا بر این بایستی در مواردی که بتن تحت تاثیر این نوع اشعه است، از بتن اکرلیک استفاده کرد؛ بیشتر موارد استفاده از بتن اکرلیک، استفاده از آن در کف‌پوش‌ها و یا ترمیم آن‌ها می‌باشد. برای مواردی که بتن‌ریزی در سطوح خارجی است و خصوصاً در زمانی که رطوبت زیادی در محیط وجود دارد، بتن پلیمری استایرن بوتادین بهترین گزینه است. هم چنین در موارد کمی هم از وینیل استات (vinyl acetate) استفاده می‌شود. اما این نوع بتن، در برابر رطوبت هوا ضعف‌هایی دارد و نمی‌توان از آن در مکان‌های مرطوب استفاده کرد. معمولاً پلیمر مورد استفاده بین 10 تا 20 درصد وزن سیمان موجود در بتن می‌باشد. همچنین برای مخلوط‌هایی که از لاتکس استفاده می‌کنند، نسبت آب به سیمان برای آن که بتن کارایی لازم را داشته باشد، بایستی بین 0٫3 تا 0٫4 باشد؛ برای مخلوط‌هایی که از اپوکسی استفاده می‌کنند، نسبت آب به سیمان باید بین 0٫25 تا 0٫35 باشد. در بیشتر موارد از بتن پلیمری به عنوان لایه‌ی پوششی استفاده می‌شود، که در این حالت بتن دوام و پرفورمانس بسیار بالایی دارد. یکی دیگر از ویژگی‌های اصلی و خوب بتن پلیمری که مورد توجه بسیاری قرار می‌گیرد، کارایی بالا و سهل بودن بتن‌ریزی می‌باشد.

بتن پلیمری

توصیه می‌شود که مخلوط کردن بتن پلیمری حتماً در موبایل میکسر صورت بگیرد، همچنین مخلوط کردن و بتن‌ریزی با بتن پلیمری بایستی در کمتر از 30 دقیقه صورت بگیرد. پیش از این که بتن در معرض هوای آزاد برای خشک شدن قرار بگیرد، بتن پلیمری به یک تا دو روز کیورینگ مرطوب احتیاج دارد. دمای کیورینگ بتن پلیمری، بایستی بین 7 تا 30 درجه‌ی سانتی‌گراد باشد تا بتن به بهترین نحو عمل‌آوری شود. میزان درصد مورد استفاده از پلیمر در بتن که مورد توافق اکثریت قرار گرفته، 15 درصد است. همچنین باید دقت داشت که آب مورد استفاده در لاتکس، بایستی در محاسبات نسبت آب به سیمان لحاظ گردد.

بتن پلیمری

سایر مقالات
بتن مسلح به الیاف کنف هندی jute
بتن مسلح به الیاف کنف هندی jute
گیاهان کنف هندی اساساً در هند، بنگلادش، چین و تایلند رشد می کنند. این گیاهان تا ارتفاع 8 فوت ( 214 میلیمتر ) با قطر ساقه ای در پایه در حدود0.75  اینچ( 19 میلیمتر ) رشد می کنند. الیاف کندی هندی از پوست رشته ای شده گیاه jute به دست می آید.
ادامه مطلب
اثر استفاده از مواد افزودنی آب بندی بتن بر ویژگی های بتن سخت شده
اثر استفاده از مواد افزودنی آب بندی بتن بر ویژگی های بتن سخت شده
با استفاده از نتایج به دست آمده از آزمایش ها می توان گفت که استفاده از مواد افزودنی آب بند هیچ اطلاعاتی مبنی بر اینکه این مواد تغییر در سختی بتن می شود وجود ندارد در حقیقت ترکی به این  نوع از مواد افزودنی به گونه ای است که اتصال اجزای سازنده بتن سخت شده بدون تغییر باقی می ماند.
ادامه مطلب
عوامل تاثیرگذار بر کارایی بتن
عوامل تاثیرگذار بر کارایی بتن
تمامی مراحل و مواد مورد استفاده در ساخت بتن بر میزان کارایی آن تاثیر دارند. کارایی بتن به معنای میزان سهولت در مخلوط کردن، انتقال و بتن ریزی در محل پروژه می‌باشد. کار با یک بتن با کارایی بالا بسیار راحت تر و بهتر است چرا که به راحتی می‌تواند جا به جایش کرد و بتن ریزی نیز به آسانی انجام می‌شود.
ادامه مطلب
پوشش بتن بر پایه پلی اوره-پلی یوریا
پوشش بتن بر پایه پلی اوره-پلی یوریا
استفاده از پوشش‌های سطحی بتن یا کوتینگ ها به منظور محافظت سطحی بتن از عوامل مخرب شیمیائی و مخربهای سایشی مورد توجه می باشد. سازه های بتنی صنعتی، سازه های دریائی و تاسیسات آبی و فاضلابی بیشترین عوامل مخرب بتن را دارند. این پوشش‌ها معمولاً بر پایه مواد پلیمری آلی هستند که مقاومت بالائی را در برابر عوامل شیمیائی خورنده دارند. استفاده از پوشش‌های معدنی عمدتاً به منظور محافظت در برابر سایش صورت می‌گیرد. پوشش‌های متعارف در این صنعت شامل اپوکسی ها، آکریلیک ها، سیلیکونها، پلی اورتانها و پلی اوره ها می باشند. انتخاب نوع پوشش بسته به نوع و شدت عوامل خورنده و شرایط اجرای پوشش متفاوت است.
ادامه مطلب