واتراستاپ چیست؟

نویسنده : کلینیک بتن ایران
تاریخ ثبت : 1397/04/05

آب‌بند یا واتر استاپ (Waterstop) عنصری مورد استفاده در سازه‌های بتن است که برای جلوگیری از نفوذ مایعات (خصوصاً آب) در مفاصل و درزهای آن تعبیه می‌شود. در تولید واتر استاپ‌ها از مواد مختلف و گسترده‌ای استفاده می‌شود که هر کدام دارای ویژگی‌های خاص خود می‌باشند. بنا به نیازهای مورد نظر در هر سازه، جنس واتر استاپ مورد نظر انتخاب می‌شود. نحوه‌ی عملکرد واتر استاپ‌ها به این صورت است که آن‌ها طول مسیر جریان و حرکت آب و یا مایعات دیگر را طولانی می‌کند تا آب نتواند نفوذ کند. همه‌ی واتر استاپ‌ها معمولاً دارای آج هستند که باعث چسبندگی و افزایش طول مسیر آب می‌شود.

مفاصل و محل‌هایی که در آن‌ها دو بتن مختلف در کنار هم قرار گرفته‌اند، بیش‌ترین ضعف را در برابر نفوذ آب و دیگر مایعات را دارا هستند. برای جلوگیری از وقوع آن، در تمامی مفاصل بتن‌ها بایستی از واتر استاپ استفاده شود. واتر استاپ عنصری مهم و تأثیر گذار در ضدآب بودن کل سازه و نگهداری از آن در برابر آب است.

در میان مهندسان و طراحان سازه، زمانی که حرف واتر استاپ به میان می‌آید، اولین چیزی که در ذهنشان شکل می‌گیرد، واتر استاپی از جنس پلاستیک یا لاستیک است. تقریباً از اواسط دهه ۱۹۵۰ میلادی، پلی وینیل کلرید یا همان پی‌وی‌سی (PVC) پر استفاده‌ترین واتر استاپ بوده است. در کنار مقاومت و انعطاف‌پذیری بالا، کار با این نوع مواد در نصب و جوشکاری راحت‌تر است؛ هم‌چنین جدا از مقاومت در برابر آب، در برابر مواد شیمیایی محلول در آب‌های زیرزمینی نیز مقاوم است. در کنار پی‌وی‌سی، از مواد مختلف فلزی، پلاستیکی، آسفالتی و مواد هیدروفیلیک نیز در ساخت واتر استاپ‌ها استفاده می‌شود. که هر کدام ویژگی‌های منحصر به خود را دارند.

واتر استاپ تنها یک کار در بتن انجام می‌دهد و آن هم جلوگیری از نفوذ آب به مفاصل بتن می‌باشد. به عبارت دیگر واتر استاپ‌ها نمی‌توانند جلوی نفوذ بخار آب و رطوبتی را که از طریق ترک خوردگی‌های بتن وارد آن می‌شوند را بگیرند. مگر آن که به طور جداگانه برای ترک‌های بتن نیز واتراستاپ نصب گردد.

واتر استاپ بایستی با مواد خام که هیچ گونه عیب و نقص ندارند، ساخته شوند. انواع مختلفی از مواد وجود دارند که با توجه به نیازهای مختلف از آن‌ها در ساخت واتر استاپ استفاده می‌شود. مفاصل و درزهای بتن به دو بخش اصلی تقسیم می‌شوند: درزهای ثابت و درزهای حرکتی. درزهای ثابت خود بر دو نوع هستند. درزهایی که بر اثر عوامل اجرایی به وجود می‌آیند، مثلاً قطع بتن‌ریزی و عدم پیوستگی به دلایل گوناگون. نوع دیگر درزهایی است که ممکن است بر اثر ترک خوردگی به وجود بیایند. درزهای حرکتی به دسته‌ی درزهای انبساط حرارتی، انقباضی و ترکیبی تقسیم می‌شوند. برای درزهای ثابت و بدون حرکت، معمولاً استفاده از واتر استاپ‌های هیدروفیلیک توصیه می‌شود. برای درزهای حرکتی نیز از واتر استاپ‌های مکانیکی مخصوص استفاده می‌شود.

خود واتر استاپ‌ها نیز از لحاظ این که در چه نقطه‌ای از بتن قرار می‌گیرند به سه نوع تقسیم می‌شوند: واتر استاپ‌های میانی، واتر استاپ‌های کفی (واتر استاپ‌هایی که در کف استخر و حوض‌ها از آن‌ها استفاده می‌شود) و واتر استاپ‌های روکار.

سایر مقالات
بتن پودری واکنشی
بتن پودری واکنشی
بتن پودری واکنشی ( Reactive Powder Concrete ) که یک بتن توانمند با کارایی بسیار بالاست (و به نام U-HPC هم شناخته میشود )، مواد کامپوزیتی در حال توسعه ای است که به صنعت بتن اجازه می دهد تا با بهینه سازی مصرف مواد و تولیدی با مزایای اقتصادی قادر به ایجاد ساختارهایی قوی، با دوام و حساس نسبت به محیط زیست باشیم
ادامه مطلب
روش استفاده از ترمیم کننده های بتن
روش استفاده از ترمیم کننده های بتن
 معمولا ملات تعمیری بر پایه سیمان و آماده مصرف می باشد که پس از افزودن آب لازم خمیر تعمیری دارای الیاف و لاتکس خشک ،مقاومت بالایی به وجود می آورد.
ادامه مطلب
بررسی نقش مواد افزونی فوق روان کننده در بتن با مقاومت بالا
بررسی نقش مواد افزونی فوق روان کننده در بتن با مقاومت بالا
با توجه به مطالعات اخیر، استفاده از مواد افزودنی در تولید بتن که اثرات مطلوب آن بر ویژگی های بتن ثابت شده، غیر قابل انکار می باشد. اگرچه استفاده از مواد افزودنی اجباری نیست ولی استفاده از آن در صرفه جویی زمان و بهبود ویژگی های بتن تازه و سخت شده اجتناب ناپذیر است. با توجه به گستردگی استفاده از مواد افزودنی در بتن، دانستن اثر این موارد بر روی خواص مختلف بتن بسیار حائز اهمیت می باشد. در این مقاله اثر فوق روان کننده  بر روی خواص مکانیکی کوتاه مدت بتن های با مقاومت بالا مورد بحث قرار می گیرد. 
ادامه مطلب