بررسی انواع مواد افزودنی بتن و کاربرد آنها

امتیاز کاربران برای این صفحه | امتیاز 4/4 از 5 (از 1205 رای)
امتیاز شما :

همه آنچه که باید درباره مواد افزودنی بتن بدانید

مواد افزودنی بتن به صورت گرد یا مایع برای اطلاح خواص بتن، اختلاط به بتن افزوده می شود. در این مقاله سعی داریم انواع مواد افزودنی های بتن و کاربرد های آن ها را بررسی کنیم.
برای ساخت بتن های ویژه در شرایط خاص نیاز به استفاده از افزودنی های بتن مختلفی می باشد. پس از پیدایش مواد افزودنی حباب هواساز در سال های 1940 کاربرد این ماده در هوای سرد و در مناطقی که دمای هوا متناوب به زیر صفر رفته و آب بتن یخ می زند، رونق بسیار یافت. این ماده امروز یکی از پر مصرف ترین افزودنی ها در مناطق سرد نظیر شمال آمریکا و کانادا و بعضی کشورهای اروپایی است. ساخت افزودنی های فوق روان کننده که ابتدا نوع نفتالین فرمالدئید آن در سالهای 1960 در ژاپن و سپس نوع ملامین آن بعدا در آلمان به بازار آمد شاید نقطه عطفی بود که در صنعت افزودنی ها در بتن پیش آمد. ابتدا این مواد برای کاستن آب و به دست آوردن کارایی ثابت به کار گرفته شد و چند سال بعد با پیدایش بتن های با مقاومت زیاد نقش این افزودنی اهمیت بیشتری یافت. امروزه بتن های مختلفی برای منظور ها و خواص ویژه و نیز به منظور مصرف در شرایط خاص با این مواد ساخته می شود که از میان آنها به ساخت بتن های با مقاومت زیاد، بتن های با دوام زیاد، بتن های با مواد پوزولانی زیاد (سرباره کوره های آهن گدازی و خاکستر بادی)، بتن های با کارایی بالا، بتن های با الیاف و بتن های زیر آب و ضد شسته شدن می توان اشاره نمود.

حداکثر مواد افزودنی مصرفی در بتن
حداکثر مواد افزودنی مصرفی در بتن 

بتن های با کارآیی بسیار زیاد که چند سالی است از پیدایش آن در جهان و برای اولین بار در ژاپن نمی گذرد، تحول جدیدی در صنعت ساخت و ساز بتنی ایجاد کرده است. این بتن که نیاز به لرزاندن نداشته و خود به خود متراکم می گردد، مشکل لرزاندن در قالب های با آرماتور انبوه و محل های مشکل برای ایجاد تراکم را حل نموده است. این بتن علیرغم کارایی بسیار زیاد خطر جدایی سنگدانه ها و خمیر بتن را نداشته و ضمن ثابت بودن کارایی و اسلامپ تا مدتی طولانی می تواند بتنی با مقاومت زیاد و دوام و پایاپی مناسب ایجاد کند. در طرح اختلاط این بتن باید نسبت های خاصی را رعایت نمود. به عنوان مثال شن حدود 50 درصد حجم مواد جامد بتن را تشکیل داده و ماسه حدود 40 درصد حجم ملات انتخاب می شود. نسبت آب به مواد ریزدانه و پودری بر اساس خواص مواد ریز بین 9/0 تا 1 می باشد. با روش آزمون و خطا نسبت دقیق آب به سیمان و مقدار ماده فوق روان کننده مخصوص برای مصالح مختلف تعیین می گردد. از این بتن با استفاده از افزودنی دیگری که گرانروی بتن را می افزاید در زیر آب استفاده شده است. در موارد مختلف از استفاده و نگهداری بتن در سازه ها یا شرایط آب و هوایی و محیطی خاص نیاز به طرح اختلاط ویژه ی است که استفاده از افزودنی های بتن آن را میسر می سازد. در محیط هایی که نیاز به بتن ریزی سریع و یا مقابله با سرما و یخبندان و همچنین حفظ سازه در تماس دیمی با آب و مبارزه با عواملی که باعث از بین رفتن بتن می شود از افزودنی های بتن استفاده می شود. که در موارد مختلف نوع استفاده از ین افزودنی ها و مقدار ترکیبی آن قابل تغییر است. 

 افزودنی های بتن ، انواع آن و نحوه مصرف افزودنی های بتن، انواع آن و نحوه مصرف

انواع افزودنی های بتن

روان کننده ها، فوق روان کننده ها، کندگیر کننده ها، تندگیر کننده ها، چسب بتن، ضد یخ بتن، حباب ساز هوا، آب بندها، افزودنی های معدنی، روغن قالب بتن، آب بند سطوح و... اشاره کرد.

  • Concrete Admixtures
  • MTOBUID D20 فوق روان کننده و کاهنده ممتاز آب بتن
  • MTOBUILD D10 فوق روان کننده و کاهنده ممتاز آب بتن
  • MTOCRETE N540فوق روان کننده و کاهنده ممتاز آب بتن
  • MTOCRETE D130 فوق روان کننده بتن
  • MTOBUILD D10-C فوق روان کننده و دیرگیر کننده بتن
  • MTOCRETE N540-C فوق روان کننده و دیرگیر کننده بتن
  • MTOCRETE N540-R فوق روان کننده با خاصیت زود سخت کنندگی
  • MTOBUILD D10-H روان کننده ممتاز خود ویبره
  • MTOCRETE N540-H روان کننده و کاهنده آب، مناسب برای بتن ریزی های حجیم
  • MTOCRETE N540-T روان کننده و دیرگیر کننده بتن
  • MTOCRETE D130-H روان کننده و دیرگیر کننده بتن
  • MTOCRETE N540-J روان کننده و کاهنده آب قوی با خاصیت دیرگیری
  • پMTOCRETE N540-F روان کننده و کاهنده آب، مناسب بتن ریزی های حجیم
  • MTOSEAL/L افزودنی آب بند کننده بتن (واترپروف)
  • MTOAIR220 هوازای بتن
  • MTOTOP900 افزودنی زود سخت کننده
  • MTOPROOF P92 بازدارنده خوردگی میلگرد و فلز
  • MTOANTIFREEZE ضد یخ بدون کلراید، مخصوص بتن ریزی در هوای سرد

حداکثر درصد  استفاده از مواد افزودنی بتن
حداکثر درصد استفاده از مواد افزودنی بتن 

مواد افزودنی بتن

- ماده ای است به غیر از سیمان پرتلند، سنگدانه ها و آب که بصورت گرد یا مایع، به عنوان یکی از مواد تشکیل دهنده بتن و برای اصلاح خواص بتن، کمی قبل از اختلاط یا در حین اختلاط به بتن افزوده می شود.
- اشتباه در مورد مقدار مواد افزودنی بتن افزودنی می تواند عواقب سوء در بتن تازه و یا سخت شده ایجاد نماید.
- مواد افزودنی به دو گروه شیمیایی و معدنی تقسیم می شوند.
- مواد مضاف

تعریف مواد افزودنی بتن

ماده ای است که برای کسب خواصی ویژه یا به منظور کمک به امر تولید، با سیمان پرتلند و یا کلینکر آن در حین تولید در کارخانه آسیاب می شود. در صورتی که مواد افزودنی به مقدار کم در زمان اختلاط بتن با مصالح و اجزاء متشکله آن مخلوط می گردد. موادی همچون میکروسیلیس را که برای اصلاح خواص بتن در کارگاه هنگام اختلاط به مواد متشکل بتن اضافه می شود را افزونه می نامند. مقدار این مواد در تعیین نسبت های اختلاط به حساب می آیند.

خواص مواد افزودنی بتن

  • تسریع در روند کسب مقاومت اولیه
  • کنترل واکنش های قلیایی های سیمان با سنگدانه ها
  • طولانی کردن زمان گیرش
  • افزایش کارائی بدون نسبت آب به سیمان
  • تهیه بتن پر مقاومت، بتن مقاوم در برابر یخ زدن و آب شدن مکرر

خواصی که بدون استفاده از مواد افزودنی به بتن می توان بدست آورد

  • کارائی
  • مقاومت
  • قابلیت پرداخت
  • پایایی و توان آب بندی

می توان با انتخاب مصالح مناسب و نسبت های مطلوب اختلاط و رعایت اقتصادی بودن آن بدون مواد افزودنی بدست آورد.

افزودنی های شیمیایی به مواد افزودنی بتن

  1. مواد افزودنی حباب ساز
  2. مواد افزودنی کاهنده آب (روان کننده ها و فوق روان کننده ها)
  3. مواد افزودنی کندگیر کننده

افزودنی تسریع کننده بتن

  • تسریع کننده های بتن
  • تسریع کننده های بتن پاشیده
  • مواد خمیری کننده و روان کننده

مواد افزودنی حباب ساز

- این مواد در بتن حباب بسیار ریز غیر مرتبط هوا ایجاد می کنند. (قطر حباب ها کمتر از 05/0 میلیمتر)
- این حباب ها پایایی بتن را در برابر رطوبت و یخ زدن ها و آب شدن های مکرر و مواد شیمیایی یخ زا بهبود می بخشند.
- کارایی بتن تازه و نفوذ ناپذیری بتن سخت شده به میزان قابل توجهی بیشتر می شود.

افزایش مقاومت بتن در برابر پوسته شدن

  • بهبود کارائی و کاهش جداشدگی دانه ها و آب انداختن بتن تازه
  • بهبود مقاومت بتن در برابر سولفات ها (نسبت آب به سیمان کم، مقدار کافی سیمان مناسب، افزودنی حباب هوا) بهترین مقاومت را در برابر حمله آب های سولفات دار را دارند.

مواد افزودنی کاهنده آب (روان کننده ها و فوق روان کننده ها)

این مواد به منظور تقلیل مقدار آب مصرفی در شرایط یکسان روانی بتن، یا افزایش روانی بتن در شرایط یکسان میزان آب مصرفی بکار می رود.

- کاهش مقدار آب اختلاط به ازای کارایی ثابت بتن و ملات
- کاهنده های معمولی حداقل 5% و کاهنده های قوی حداقل 12% آب اختلاط بتن را کاهش می دهند.
- معمولا ایجاد حباب هوا در بتن می کنند.(حداکثر حباب هوای مجاز قابل قبول 7% بتن حباب دار و 3% بتن معمولی)
- چنانچه افزودنی به منظور کاهش نسبت آب به سیمان در بتن با اسلامپ ثابت مصرف شوند، موجب افزایش مقاومت فشاری، کاهش جمع شدگی و کاهش نسبی نفوذ پذیری بتن می شوند.

مواد افزودنی کندگیر کننده

  • این مواد به منظور تاخیر انداختن گیرش بتن بکار می رود
  • هنگامی که دمای بتن تازه بیش از oc 30 باشد
  • جبران اثر تسریع کنندگی گرمای هوا بر گیرش بتن
  • تعویق گیرش اولیه بتن یا دوغاب سیمان در شرایط مشکل و دشواربتن ریزی
  • حمل بتن در مسافت های طولانی
  • استفاده از این مواد می تواند روند گیرش بتن را حداقل 5/1 و حداکثر سه ساعت به تاخیر بیندازد

انواع کندگیر کننده های بتن

  1. کندگیر کننده های معمولی که خاصیت کاهندگی آب ندارند
  2. کندگیر کننده های کاهنده آب با حداقل 5% کاهش آب
  3. کندگیر کننده های قوی آب با حداقل 12% کاهش آب
  4. به طور کلی کندگیر کننده های ردیف اول با کاهش مقاومت فشاری و خمشی بتن به میزان 10% نسبت به بتن شاهد در سنین 1 روز تا یک سال را دارد
  5. کندگیر کننده های ردیف 2 و 3 ممکن است افزایش مقاومت تا میزان 10% را نسبت به بتن شاهد داشته باشد

مواد افزودنی تسریع کننده

ماده افزودنی تسریع کننده به منظور تسریع در گیرش بتن:

  • تسریع در کسب مقاومت بتن در سن کمتر
  • موارد مصرف آن با رعایت ضوابط بتن ریزی درهوای سرد می باشد
  • زمان حفاظت موقت را حداقل یک و حداکثر 5/3 ساعت کاهش می دهد
  • مقاومت سه روزه حداقل 25% بیشتر از بتن شاهد
  • مصرف مواد تسریع کننده غالبا باعث افزایش جمع شدگی خشک شدن، جمع شدگی حرارتی و نیز افزایش ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی خمیری می شود

مواد خمیری کننده و روان ساز

گاهی بتن تازه به دلیل برخی مشخصات سنگدانه ها از جمله شکل و دانه بندی نامناسب یا اختلاط نادرست کارائی لازم را ندارند:

  • این مواد به منظور بهبود کار آیی بتن تازه و بهبود مخلوط های خشن
  • بتن ریزی اعضای با تراکم زیاد آرماتور
  • بتن ریزی با پمپ یا قیف و لوله
  • پرداخت بتن با ماله آهنی

در اغلب موارد با افزایش عیار سیمان یا مقدار ریزدانه یا اصلاح دانه بندی و نسبت های اختلاط می توان بدون استفاده از این مواد کارائی مطلوب را بدست آورد. بهترین ماده روان کننده حباب هوا است. حباب های ریز و بسته هوا مانند ساچمه عمل می کنند و به ویژه در بهبود کارائی مخلوط های خشن کم سیمان موثرند.

افزودنی های معدنی بتن

- موادی به شکل ذرات بسیار ریز معدنی که موجب بهبود برخی از خواص و یا تامین خواص ویژه ای در بتن می شوند.
- کارائی و انسجام بتن تازه، مقاومت و نفوذ پذیری بتن سخت شده و تغییر رنگ بتن از جمله خواص مواد معدنی می باشد.

انواع افزودنی های معدنی

1- افزودنی های معدنی خنثی و رنگدانه ها

- این مواد معمولا موجب افزایش مقاومت بتن نمی شوند
- موجب بهبود کارایی و چسبندگی بتن های می شوند که کمبود ریزدانه دارند
- به عنوان سنگدانه در بتن مصرف می شوند
- رنگدانه ها برای تولید بتن رنگی شامل ترکیبات معدنی

2- پوزولانها 

عبارتند از مواد سیلیسی یا سیلیسی آلومینی که خود به تنهایی ارزش چسبانندگی نداشته یا کم است. اما به شکل ذرات بسیار ریز در مجاورت رطوبت طی واکنش شیمیایی با آهک آزاد شده از هیدراتاسیون سیمان در دمای معمولی ترکیباتی با خاصیت سیمانی به وجود می آورند. این مواد به منظور کاهش آهنگ بروز آبگیری سیمان و از بین بردن قابلیت انبساط ناشی از واکنش قلیایی سنگدانه ها بکار می روند

موارد مصرف پوزولانها

- کاهش سرعت و میزان حرارت حاصل از فرایند آبگیری سیمان
- کاهش میزان سیمان
- بهبود کارایی بتن
- افزایش مقاومت بتن
- افزایش پایای بتن از طریق کاهش نفوذ پذیری
عملکرد پوزولانها برای هریک از خواص فوق باید قبل از مصرف مورد آزمایش قرار گیرد

انواع پوزولانها

  • پوزولانهای طبیعی خام و یا تکلیس شده که به طور عمده شامل خاکسترهای آتشفشانی است.
  • پوزولانهای صنعتی که به طور عمده شامل خاکستر بادی (محصول فرعی نیروگاه های با سوخت ذغال سنگ) دوده سیلیسی یا میکروسیلیس (محصول فرعی کوره های قوس الکتریکی در جریان تولید فلز سیلیسیم و آلیاژ فروسیلیس
  • میکرو سیلیس (دوده سیلیسی)
  • محصول فرعی کوره های قوس الکتریکی در جریان تولید فلز سیلیسیم و آلیاژ های سیلیسیم به ویژه فروسیلیس می باشد
  • ذرات بسیار ریز و غیر بلوری 1/0 تا 2/0 میکرون و یک ماده به شدت فعال پوزولانی است.
  • در تهیه بتن با مقاومت زیاد
  • افزایش پایایی بتن از طریق کاهش نفوذ پذیری
  • جایگزینی با سیمان به شرط وجود توجیه اقتصادی

خواص میکروسیلیس

- مقاومت زیاد، نفوذپذیری کم، مقاومت زیاد در برابر عوامل شیمیایی (با مصرف 25% وزنی سیمان)
- بتن تازه از چسبندگی بیشتر و گرایش کمتر به جداشدگی و نیز کاهش آب انداختن و افزایش قابلیت پمپ شدن (با مصرف 10% وزنی سیمان)
- بروز ترک های ناشی از نشست خمیری و خشک شدن سطح را تشدید می کند. (مراقبت و عمل آوری بلافاصله بعد از بتن ریزی لازم است)
- بروز پدیده واکنش قلیایی را تا حد نزدیک به صفر کاهش می دهد.
- مقاومت بتن را در مقابل تهاجم یون های سولفات افزایش می دهد.
- کاهش نفوذپذیری بتن به میزان حداکثر 20 برابر نسبت به بتن معمولی
- در تهیه بتن با میکروسیلیس استفاده از یک کاهنده قوی آب لازم و ضروری می باشد.

3- افزودنی های شبه سیمانی

  • این مواد خاصیت پنهان هیدرولیکی دارند و وقتی که بنحوه مناسبی فعال می شوند خواص سیمانی پیدا می کنند.
  • متداول ترین آنها روباره آهن گدازی محصول فرعی کارخانه ذوب آهن می باشد.
  • تاثیرات افزودنی های شبه سیمان بر روی بتن تازه و سخت شده
  • افزایش کارایی
  • تاخیر زمان گیرش
  • تقلیل آب انداختگی بتن تازه
  • کاهش سرعت آبگیری و دمای حاصل از آن
  • مقاومت کم در سنین پائین و مقاومت بیشتر در سنین بالا نسبت به نمونه شاهد
  • کاهش نفوذپذیری
  • کاهش واکنش قلیایی سنگدانه ها (مصرف 40 تا 60 % وزنی سیمان)
  • افزایش مقاومت در مقابل سولفات ها ( مصرف 50% وزنی سیمان)
  • کاهش خوردگی میلگردها در اثر نفوذ یون کلر به بتن

مواد افزودنی مصرفی در بتن
مواد افزودنی مصرفی در بتن 

آزمایشات مواد افزودنی

افزودنی ها با بتنی که قرار است در محل مصرف ریخته شود آزمایشات زیر انجام می شود:

  1. اسلامپ ASTM C143
  2. میزان هوا ASTM C231
  3. زمان گیرش ASTM C403
  4. مقاومت فشاری ASTM C39
  5. مقاومت خمشی ASTM C78
  6. مقاومت در برابریخ زدن و آب شدن ASTM C290 - ASTM C291
  7. تغییر حجم ASTM C157

نگهداری و انبار کردن مواد افزودنی بتن

در شرایط مناسب و با رعایت دستورالعمل های اعلام شده از سوی سازنده نگهداری شود.
برخی مواد افزودنی به دلیل از دست دادن کیفیت خود نباید مدت طولانی نگهداری شوند .
در صورت تردید باید نسبت به انجام آزمایش مطابق مشخصات ماده افزودنی اقدام کرد.

سوالات متداول درباره ی انواع مواد افزودنی بتن

در مورد تکنولوژی "بتن الیافی" که اشاره کردید توضیح بیشتری بدهید؟

بتن الیافی در حقیقت نوعی کامپوزیت است که با به کارگیری الیاف تقویت­ کننده داخل مخلوط بتن، مقاومت کششی و فشاری آن، فوق ‌العاده افزایش می­ یابد. این ترکیب کامپوزیتی، یکپارچگی و پیوستگی مناسبی داشته و امکان استفاده از بتن به عنوان یک ماده شکل­پذیر جهت تولید سطوح مقاوم پرانحنارا فراهم می­آورد. بتن الیافی از قابلیت جذب انرژی بالایی نیز برخوردار است و تحت اثر بارهای ضربه­ای به راحتی از هم پاشیده نمی ­شود. شاهد تاریخی این فناوری، کاربرد کاهگل در بنای ساختمان است. در واقع بتن الیافی نوع پیشرفته این تکنولوژی می ‌باشد که الیاف طبیعی و مصنوعی جدید، جانشین کاه و سیمان جانشین گل به کار رفته در ترکیب کاهگل شده ‌اند. امروزه با استفاده از انواع الیاف شیشه، پلی ‌پروپیلن، فولاد و بعضا کربن، تولید انواع بتن­ های کامپوزیتی در کاربردهای مختلف صنعتی ممکن گردیده و به‌ کارگیری آنها در کشورهای پیشرفته دنیا مورد قبول بخش ساختمان و عمران واقع شده است.

موارد استفاده و محدودیت ­های کاربری این نوع ترکیب کامپوزیتی کدام‌ ها هستند؟

هر فناوری همواره کاربردها و محدودیت­ های خاص خود را دارد.بتن الیافی خواص مناسبی همچون شکل‌ پذیری بالا، مقاومت فوق‌العاده، قابلیت جذب انرژی و پایداری در برابر ترک خوردن را دارا می­باشد که متناسب با آنها می­ توان موارد کاربرد فراوانی برای آن یافت. به طور مثال در ساخت کف سالن‌های صنعتی، می ­توان از این نوع بتن به جای بتن آرماتوری متداول سود جست این نوع بتن از بهترین مصالح مورد استفاده در ساخت بناهای مقاوم‌ به‌ ضربه، همچون سازه پناهگاه ­ها و انبارهای نگهداری مواد منفجره به شمار می ­رود و بنای شکل گرفته از بتن، قابلیت فوق­ العاده ­ای در جذب انرژی ضربه دارد. همچنین در ساخت باند فرودگاه­ ها به خوبی می ­توان از این نوع بتن کمک گرفت. موارد دیگری از به کارگیری این بتن، ساخت قطعات پیش ساخته ساختمانی همچون پانل­ های سایبان و یا پاشش بتن روی سطوح انحنا‌دار همچون تونل­ ها می­ باشد. به‌ کارگیری این بتن در بنای یک سازه علاوه بر موارد یاد شده از مزایایی همچون عایق بودن سازه در برابر صدا و سرعت بالای اجرا نیز برخوردار است.

آیا روی آوردن به تکنولوژی بتن الیافی در مقایسه با بتن‌های سنتی متداول، صرفه اقتصادی دارد؟

باید اعتراف کرد که استفاده از بتن الیافی در همه موارد از بتن سنتی  به‌صرفه ­تر نمی­ باشد. اما بر اساس برآوردهایی که توسط بعضی متخصصین کشور انجام گرفته است، در جاهایی که سرعت اجرای بالا مد نظر است و یا نیاز به پاشش بتن (شات­کریت) روی سطوحی است که شبکه ‌بندی‌‌ های سنتی مشکل و زمان ‌بر بوده یا جواب‌گوی کار نیست، هزینه استفاده از بتن الیافی نسبت به مشابه سنتی خود کمتر می ‌باشد. این مزیت ­ها، علاوه بر مزیت سادگی و سرعت عمل بالاتر موجود در تکنولوژی بتن الیافی است.

چه راهکارهایی را جهت اقتصادی‌نمودن استفاده از این تکنولوژی جدید، پیشنهاد می­ کنید؟

1) نخست آنکه هزینه استفاده از یک تکنولوژی، کاملا وابسته به سطحی از آن تکنولوژی است که نسبت به کسب و انتقال آن اقدام می­ شود. کشورهای پیشرفته جهان که تکنولوژی نوین خود را از سطوح اولیه تحقیقاتی کسب کرده ­اند، چون کاملا بر تکنیک­ها و دانش پایه ه­ای آن واقف و مسلط هستند، متحمل هزینه­ های کمتری شده‌ اند. آنها با تکیه بر همین آگاهی و اشراف، با بهبود فرایند ها، قیمت نهایی را در طول زمان کاهش خواهند داد. اما اگر ما بخواهیم تمام این تکنولوژی را صرفاً در سطح یک محصول آماده، به کشور وارد کنیم، طبیعی است که متحمل هزینه­ های سنگینی خواهیم شد و محصول نهایی نیز به صرفه نخواهد بود.
2) دومین مسئله­ ای که باید در جهت ارزیابی اقتصادی یک تکنولوژی مورد توجه واقع شود، آن است که اکتساب و پرورش یک تکنولوژی از سطوح نخست تحقیقات، نیاز به یک سرمایه­ گذاری اولیه دارد. دستیابی به نحوه اجرای مناسب، تکنولوژی ساخت و آموزش و گسترش آن در جامعه، نیازمند صرف بودجه لازم توسط دست‌اندرکاران و خصوصاً دولت می­باشد. این هزینه­ ها بعداً در طول عمر تکنولوژی و ارایه محصول به بازار جبران خواهد شد و نهایتاً به سوددهی منجر می­گردد. عدم پرداختن به تحقیق و توسعه و بهره ­گیری از تکنولوژی نوین، علاوه بر آن که نمی­ تواند پاسخگوی نیاز روز صنعت ساختمان باشد، در دراز مدت، هزینه بسیار بالایی نیز به ما تحمیل می­ کند.
3) آخرین نکته مورد توجه آن است که سیاست­ گذاری اصولی برای ایجاد یک شبکه کاری تکنولوژی جهت کارکرد مناسب و نیل به بهره­ وری اقتصادی، نقش حیاتی در اکتساب صحیح یک تکنولوژی دارد. عدم وجود این سیاست­ ها باعث می­ گردد تا حتی اگر یک مجموعه یا کارخانه بخواهد خود به سمت فناوری نوین روی آورد، متحمل هزینه مضاعف گزافی شود که از توان آن مجموعه خارج باشد. برای آنکه کارخانه­ ها و صنعت گران بتوانند به عنوان یک جزء شبکه تکنولوژی در این مسیر گام بردارند، باید سایر نهادها و اجزای لازم نیز در شبکه حضور داشته و هماهنگ عمل کنند. ایجاد چنین شبکه منسجم، جز به اهتمام سیاست‌ گذاران و فرهنگ ‌سازی میسر نخواهد بود.

در زمینه تکنولوژی بتن الیافی چه اقداماتی در کشور صورت گرفته است؟

اگرچه در کشور ما تحقیقات تئوری و فعالیت های تجربی نسبتاً مناسبی در زمینه گسترش و کاربرد تکنولوژی ­های بتن الیافی صورت گرفته است، اما حقیقت آن است که گسترش این فناوری بیش از همه وابسته به اعلام نیاز از سوی صنعت و مقرون به‌صرفه‌ نمودن کاربری آن از سوی محققان کشور می ­باشد. چند سال پیش کنفرانسی در زمینه تکنولوژی بتن الیافی با هدف شناساندن فناوری مذکور، در دانشگاه صنعتی شریف برگزار گردید. در این کنفرانس، محققان و سخنرانان از مراکز مختلفی به ایراد سخنرانی و ارایه مقاله پرداختند. به طور مثال در یک نمونه از کارهای ارائه شده، مسئله به‌صرفه‌بودن استفاده از این نوع بتن مورد بررسی و مطالعه کارشناسی قرار گرفته بود. حاصل این بررسی موید آن بود که در بعضی پروژه­های صنعتی، به ‌کارگیری بتن الیافی نسبت به روش ‌های متداول استفاده از شبکه ­بندی فولادی، بسیار اقتصادی ­تر، سریع تر و آسان ­تر می­ باشد.

افزودنی های ملات جهت آب بندی و تعمیرات 

- مایع آب بند مخصوص پوشش های سیمانی (پلاسترینگ)
- سریع گیر ملات برای آب بندی مقطعی (در چند ثانیه)
- دوغاب گروت با خاصیت انبساط
- چسب بتن برای آب بندی و تعمیرات بتن

ملات های اپوکسی

- ملات اپوکسی جهت چسبانیدن کلیه قطعات بتنی و برای لکه گیری
- ملات سه ترکیبی برای چسابانیدن کلیه قطعات بتنی و چسب رابط بتن نو و کهنه

ملات های پلیمری

- ملات پلیمری دو ترکیبی آماده مصرف شامل چسب و پودر
- پوشش برای حفاظت آرماتورها و چسب رابط بتن نو به کهنه

ماستیک های درزگیر ساختمان 

- ماستیک پلی یورتان برای درزهای انبساط و غیره در ساختمان
- پرایمر مخصوص درزگیر یا ماستیک پلی یورتان
- خمیر درزگیر رابربیتومن برای درزهای انبساط با مقاومت در برابر فرآورده های نفتی
- ماستیک جهت آب بندی مخازن بتنی و فلزی و پوشش لوله

پوشش های اپوکسی 

- پوشش اپوکسی مقاوم در برابر مواد اسیدی و قلیائی با حلال فرآورده های نفتی
- پوشش اپوکسی برای مصارف عمومی در ساختمان با حلالیت آب

گروت 

- ماده اصلی و شیمیایی گروت جهت اختلاط با مصالح خشک
- ماده آماده گروت بدون هیچ گونه اضافه کردن ماده دیگردر سرکار به غیر از آب

شاتکریت 

مواد شاتکریت- واترپروف و زودگیر بتن

نوار آب بند بتن 

- نوار از جنس پی وی سی مخصوص آب بندی سد- مخازن بتنی کانال های شبکه های آبرسانی
- مواد ژوممیران برای مصارف آب بندی زیر زمینی و تونل های آب و جاده
- انواع فوم و پلاستی فوم (ینولیت) در وزن مخصوص

افزودنی های حباب زا 

افرودنی هوازای آماده مصرفی است که برای ایجاد و توزیع یکنواخت حباب های بسیار ریز هوا با اندازه های معین Aer Entraining است ASTM C 260 در مخلوط بتن بکار می رود.

کاربرد افزودنی های حباب زا

افزودنی هوازای بتن جهت تولید بتن با کارایی بالا و دوام زیاد در سازه های زیر بکار می رود:

  • جاده ها
  • باندهای پرواز اصلی و فرعی فرودگاه ها
  • صحن ها و محوطه ها
  • سد ها و مخازن ذخیره آب
  • سازه های بتنی حجیم
  • در مناطقی که سیکل یخ زدگی وجود دارد

مزایای افزودنی های حباب زا

ویژگی های افزودنی هوازای بتن MTOAIR220 به شرح زیر می باشد:

  • مقاومت بتن در برابر یخبندان را افزایش می دهد
  • بتن را در مقابل نمک های یخ زدا مقاوم می سازد
  • کارایی بتن را بهبود می بخشد
  • دوام بتن را افزایش می دهد
  • با افزایش چسبندگی بتن، خطر جداشدگی دانه های ریز ودرشت را کاهش می دهد
  • بدون کاهش کارایی بتن از مقدار آب مصرفی می کاهد
  • حتی با مصرف بیش از حد مجاز تاثیری در زمان گیرش بتن ندارد

مواد حباب زا بتن

  1. چربی های گیاهی و حیوانی و روغن ها و اسیدهای چرب آن ها
  2. رزین های طبیعی چوب
  3. عوامل تر کننده مانند نمک های قلیایی ترکیب های سولفات

افزودنی های حباب زا قلیایی در بتن 

بتن از سیمان پرتلند معمولی حاصل می شود و در ساخت و توسعه زیر ساختها بکار می رود و در آینده میزان تقاضای بتن سیمانی افزایش خواهد یافت.
بدیهی است که تولید سیمان مستلزم مصرف منابع طبیعی و رهاسازی حجم کثیری از دی اکسید کربن به محیط است و بعد از فولاد و آلومینیوم بیشترین مصرف انرژی را دارد. امروزه با ساخت بتن های بسیار کارا، دوام و مقاومت بتن بهتر از پیش شده است. به هر حال بدلیل محدودیت های تولیدی علی الخصوص در کشور ما و پروسه پیچیده خط تولید سیمان پرتلند از مواد اولیه و احجام وسیع کارخانه ها و هزینه های هنگفت ساخت آنها، ناگزیر معایبی در استفاده از سیمان پرتلند دخیل شده است. دو عیب فنی در فرایند تولید سیمان پرتلند عبارتند از: 1) تقریباً 1.5 تن مواد اولیه جهت تولید یک تن سیمان پرتلند لازم است و در این حالت تقریباً یک تن دی اکسید کربن وارد محیط زیست در هنگام تولید می گردد. بنابراین، تولید سیمان پرتلند مستلزم مصرف انرژی زیادی است، 2) بتن ساخته شده از سیمان پرتلند در شرایط مختلف محیطی حتی شرایط نرمال یا تحت عوامل دیگر تخریب می گردد. ترک خوردگی و فرسایش عوامل موثر در رفتار بهره دهی بتن در خلال عمر بتن و ایمنی آن می باشند. بنابراین با توجه به مشکلات مطرح شده می توان بدنبال ماده ای دیگر جهت جایگزین نمودن سیمان پرتلند در بتن گشت. برای مثال کارخانه های تولید برق با سوخت ذغال سنگ مقادیر عظیمی از خاکستر ذغال سنگ بر جای می گذارند.خاکستر ذغال سنگ عمدتاً بصورت ضایعات در نظر گرفته می شود و در خاکریزها استفاده می شود. در سال 2001 محققین یک برنامه جدی بر تولید سیمان از خاکستر ذغال سنگ تحت عنوان سیمان ژئوپلیمری ترتیب دادند. در ادامه مطلب خلاصه نتایج تحقیقات و آزمایشات ارائه خواهد شد.
سیمان ژئوپلیمر ترکیبی از مصالح ژئولوژی طبیعی سیلیکات و آلومینا است و از این جهت ژئوپلیمر نامیده می شود. حلال قلیایی هیدروکسید سدیم و هیدروکسید پتاسیم (ضایعات صنایع شیمیایی و پتروشیمی) بطور جداگانه تهیه می گردد، سپس آن را به مایع سیلیکات سدیم اضافه می کنند و این حلال با پودر خاکستر ذغال سنگ (ضایعات احتراق ذغال سنگ) مشابه با ترکیب آب با سیمان مخلوط می شود. تفاوت عمده بین ژئوپلیمرها و سیمان پرتلند در اینست که مکانیسم آن از طریق هیدراتاسیون صورت نمی گیرد بلکه با واکنش پلیمریزاسیون در یک زمان کوتاه اتفاق می افتد، در حالیکه هیدراتاسیون سیمان اصولاً تا یک ماه ادامه دارد و تا یک سال کامل می شود. ژئوپلیمریزاسیون واکنشی بین کاتویون های شیمیایی جهت تشکیل سیلیکات آلومینیوم است.
اتم های سیلیسیوم و آلومینیوم با یکدیگر واکنش داده و مولکول هایی تشکیل می دهند که از لحاظ شیمیایی و ساختاری مشابه مواد چسبنده در سنگ می باشند. بنابراین تکنولوژی تولید سیمانی را در نظر می گیریم که در آن سنگ آهک بکار نرفته و در عوض سیلیکات آلومینیوم بکار می رود. سیمان ژئوپلیمر کاربردهای گوناگونی دارد و توانایی جایگزینی با سیمان پرتلند را دارد. ژئوپلیمر می تواند مشابه سیمان پرتلند با سنگدانه های ریز و درشت و دیگر مصالح ترکیب شود و بصورت بتن یا ملات بکار روند. این بتن در مقایسه با بتن سیمانی مقاومت کششی و فشاری بیشتر، سرعت سخت شوندگی بالا، تخلخل و نفوذپذیری کمتر، و مقاومت فوق العاده در برابر حریق و حملات شیمایی دارد. این سیمان برنگ سبز است و از لحاظ زیبایی سطح کار شده مناسب است. همچنین مناسب لوله های فشاری و تونل های آبرسان است و در کارهای دریای بدلیل آنکه نمک بر آن تاثیری ندارد استفاده می شود.
بنابراین ژئوپلیمر فرآورده های ضایعاتی را به محصول مفید تبدیل می کند و اینگونه بتن ها جهت کاهش مصرف سیمان و آلودگی محیط زیست در سازه ها بکار می روند و با آنکه بتن عاری از سیمان پرتلند است ولی مقاومتی برابر و حتی بیشتر از بتن سیمانی دارد با این تفاوت که کاهش حجم کمتری داشته و تقریباً حرارتی تولید نمی کند.
بتن ژئوپلیمر بسته به مقاومت مورد نظر ترکیبی از %60> مصالحی نظیر خاکستر زغال سنگ یا سرباره کوره ذوب آهن یا متاکائولین، %85> سنگدانه و ماسه، %20> آب و سایر افزودنیهای مجاز است. استفاده از بتن ژئوپلیمر مستلزم انجام آزمایشات ویژه و تعیین خصوصیات و رفتار بتن تحت عوامل مختلف می باشد و لازم است در حد استانداردهای تعیین شده قرار گیرد. چنانچه بتن سیمان پرتلند را نوعی مصالح استاندارد قلمداد می کنند، بتن ژئوپلیمر نیز باید روندی مشابه بتن معمولی را طی کند تا بدرجه استاندارد برسد. لذا موارد زیر قبل از استفاده بتن ژئوپلیمری در سازه مورد بررسی قرار می گیرد:

  1. مقاومت فشاری 28 روزه
  2. میزان انقباض (کاهش حجم)
  3. مقاومت خمشی
  4. مقاومت کششی
  5. نسبت پواسون
  6. مقاومت چسبندگی و کشش میلگرد
  7. خزش

موارد 1 و 2 مستقیماً وابسته به مصالح تشکیل دهنده بتن می باشند. موارد 3 تا 7 بستگی به انواع بتن و کاربرد آن در سازه دارد و در درجه دوم اهمیت قرار می گیرند. در دهه اخیر محققین بسیاری خصوصیات بتن ژئوپلیمری را بررسی نمودند. نتایج تحقیقات نشان می دهد که بتن ژئوپلیمری خصوصیاتی نظیر بتن معمولی دارد. از نظر مزایا و کاربردهای ژئوپلیمر در مقایسه با سیمان پرتلند می توان موارد ذیل را نام برد:

  • منابع مواد اولیه فراوان: هر عنصر پوزولانی یا سیلیکات ها یا سیلیکات های آلومینیوم جهت ترکیب در حلال قلیایی کافی است.
  • صرفه جویی در انرژی و حفاظت از محیط زیست: ژئوپلیمرها به مصرف انرژی زیاد احتیاج ندارند. پروسه حرارتی ترکیب سیلیکات های آلومینیوم در مواد اولیه در مقایسه با سیمان پرتلند بسیار ناچیز است بعلاوه آنکه مقدار بسیار کمی دی اکسید کربن آزاد می گردد.
  • فن آوری ساده: ژئوپلیمر از ترکیب ساده سیلیکات آلومینیوم و واکنش آن با حلال های قلیایی حاصل می شود، سپس در حرارت معمولی عمل می یابد. در مدت زمان کوتاهی، مقاومت قابل توجهی بدست می آورد. تهیه آن مشابه بتن سیمانی است.
  • پایداری حجم: ژئوپلیمرها چهار پنجم سیمان پرتلند از خود کاهش حجم نشان می دهد.
  • مقاومت فشاری بالا در مدت زمان کوتاه: ژئوپلیمرها 70 درصد مقاومت فشاری خود را در 4 ساعت اولیه بدست می آورند.
  • مقاومت خمشی: تقریباً دو برابر بتن سیمانی
  • مقاومت شیمیایی: مقاومت در برابر حمله اسید سولفوریک از دو تا پنج برابر در مقایسه با بتن سیمانی.
  • تخلخل و نفوذپذیری پائین: ده برابر کمتر از بتن سیمانی
  • دوام بسیار بالا: بتن ژئوپلیمر یا ملات ژئوپلیمر هزاران سال در معرض هوازدگی بدون از دست دادن خصوصیات خود دوام دارد.
  • ضد حریق: ژئوپلیمر می تواند حرارتی بین 1000 تا 1200 درجه را بدون آنکه آسیبی ببیند تحمل کند.

ویژگی های نامبرده نشان می دهد که بتن ژئوپلیمر کاربردهای وسیعی در تمام زمینه ها از جمله مهندسی عمران دارد. لذا این بتن خصوصیات ویژه ای دارد که در بتن سیمان پرتلند چنین خصوصیاتی یافت نمی شود و لازم است توجه بیشتری به این نوع بتن شود.

افزودنی های حباب زا رزین های طبیعی چوب 

کم توجهی به مقاومت فشاری بتن و نسب آب به سیمان، برخلاف تصور عموم مهندسان، از مواردی است که تقریبا تمامی آیین نامه ها به منظور طراحی سازه های با دوام بدان اشاره نموده اند. استفاده از آرماتورهای پوشش دار و افزایش ضخامت پوشش نیز از گزینه هایی است که به منظور جلوگیری از خوردگی آرماتور و در نتیجه بهبود پایایی سازه ها مطرح می گردد. با این وجود استفاده از آرماتورهای با لایه های اپوکسی به دلیل تغییر در مقاومت چسبندگی بین آرماتور و بتن و همچنین تحمیل هزینه های سنگین محدودیت هایی را به همراه دارد. از سوی دیگر ضخامت زیاد پوشش بتنی تنها هنگامی موثر است که نفوذپذیری بتن کم باشد. به عبارت دیگر پوشش بتن نامناسب با هر ضخامتی نمی تواند یک محافظ موثر در برابر نفوذ یون کلر باشد. از سوی دیگر، سطح بتن به عنوان خط مقدم دفاع در برابر نفوذ عناصر مخرب محسوب می شود. بنابراین بر اساس این نظریه، آسیب دیدگی سازه ها ناشی از عوامل محیطی، کاملا به عملکرد و کیفیت لایه سطحی بتن در مقابل نفوذ عناصر مخرب بستگی دارد. برای عملکرد مناسب سازه بتنی، سطح بتن باید بتواند در مقابل نفوذ دی اکسید کربن، یون های کلر و رطوبت، که باعث تشکیل پیل خوردگی می گردند، مقاومت کند. ساختار این سطح با دیگر نقاط بتن، مخصوصا مغزه بتن، کاملا متفاوت است و به طوری که مقدار و اندازه تخلخل ها در این قسمت، بیشتر از مغزه بتن است. بنابراین لایه سطحی بتن آمادگی بیشتری برای نفوذ عوامل مخرب دارد. با توجه به این موارد استفاده از پوشش های سطحی بتن می تواند راهکار مناسبی در خصوص مقابله با پدیده خوردگی آرماتور و افزایش پایایی سازه ها باشد. استفاده از پوشش های سطحی با توجه به مزایای فراوانی که دارند نه تنها به ساختمان های مسکونی محدود نمی شود بلکه در اسکله ها، ستون های پل و سازه های استراتژیک نیز گسترش چشمگیری داشته است. پوشش های سطحی بتن به عنوان خط مقدم دفاع، نرخ نفوذ آب و یون های مضر به داخل بتن را محدود می کنند و بنابراین پایایی دراز مدت بتن های مسلح را بهبود می بخشد. نمونه های نسبتا موفق از اجرای این پوشش ها را می تواند در سازه های زیربنایی واقع شده در شهر قشم، شرایط خورنده خلیج فارس، مشاهده نمود.

پوشش ها

پوشش های سطحی را به چند طریق می توان دسته بندی نمود. یکی از کلی ترین این تقسیم بندی ها، طبقه بندی بر اساس اندرکنش ماده حفاظتی و بتن می باشد. البته در خصوص این نوع طبقه بندی نیز تعریف واحدی بین متخصصان امر وجود ندارد و چندین دسته بندی در ادبیات مربوط به پوشش های سطحی در این راستا وجود دارد. واکنش دهنده ها، نفوذ کننده ها، اندودها و درزگیرها نمونه هایی از این دسته بندی هستند. برخی از کارشناسان پوشش های سطحی را از نگاه پایه آنها دسته بندی کرده اند. پوشش های پایه آبی، پایه الکلی، پایه روغنی و پایه سیمانی مثال هایی از این نوع تقسیم بندی هستند. طبقه بندی دیگر، تقسیم بندی پوشش ها بر اساس نوع ژنریک آنها می باشد. اپوکسی ها، اورتان ها و اکرلیک ها نمونه هایی از این نوع دسته بندی می باشند. در متداول ترین تقسیم بندی، پوشش های سطحی بتن به چهار دسته درزگیرها و پوشش ها، مسدود کننده های منافذ، روکش های سطح و نفوذ کننده ها تقسیم بندی می گردد. درزگیرها و پوشش ها لایه ای محافظ بر سطح بتن ایجاد و از نفوذ عناصر مخرب مانند دی اکسید کربن جلوگیری می کنند. معمولا موارد درزگیر تا عمق کمی به داخل بتن نفوذ می کنند. درزگیر ها و پوشش ها در چند لایه اعمال می شوند و ضخامت آن ها بین 100 تا 300 میکرومتر می باشد. مسدود کننده ها موادی را شامل می شوند که به داخل منافذ بتن نفوذ کرده و با اجزای بتن واکنش می دهند. از متداول ترین مسدود کننده ها می توان به مواد حاوی محلول سیلیکات و محلول سیلیکو فلوریت اشاره نمود. روکش های سطح، اندود ضخیم سیمانی می باشد که معمولا به وسیله ماسه بر سطح بتن اعمال می شود. به طور کلی روکش های سطح شامل ملات های سیمان، ملات سیمانی اصلاح شده و لاتکس های پلیمری می باشد. در این سه دسته از پوشش ها که به آنها اشاره شد، لایه ای برروی بتن ایجاد می شود که از ورود یون های مخرب به داخل بتن جلوگیری می کند. این مساله باعث می شود تا بخار آب، گازهای مضر و اکسیژن نیز قابلیت خروج از بتن را نداشته باشد و در نتیجه هوای داخل فضایی که توسط این المان های بتنی محصور شده اند، نامطلوب می شود. علاوه بر آلودگی هوای داخل، مرطوب شدن هوا و عدم ارتباط با هوای آزاد باعث مرطوب شدن دیوارهای گچی و در نتیجه طبله کردن آنها می شود.

تنفس بتن

استفاده از پوشش های ذکر شده به منظور جلوگیری از خوردگی باعث مختل شدن عملکرد قسمتی از سازه می شود که سالانه خسارات عمده ای را تحمیل می کند. از این رو باید به فکر استفاده از پوششی افتاد که با وجود اینکه از نفوذ یون های مضر جلوگیری می کند، اجازه خروج بخارهای آب و گاز را از بتن می دهد. این دسته از پوشش ها به نفوذکننده ها شهرت دارند که معمولا به صورت محلول با ویسکوزیته کم تولید می شوند. نفوذ کننده ها قادرند که به داخل بتن نفوذ کنند و دیوار منافذ را پوشش دهند. نفوذکننده ها، منافذ بتن را مسدود نمی کنند و بنابراین بخار آب و گاز های مضر می توانند از بتن به خارج راه یابند و در نتیجه عمل تنفس انجام گیرد. از متداول ترین نفوذکننده ها می توان به سیلان ها، سیلوکسان ها و رزین چوب اشاره کرد. خروج رطوبت از بتن در اثر خاصیتی که این دسته از پوشش ها دارند، باعث می شود تا بتن در سیکل های ذوب و یخ پوسته پوسته نشود. همان طور که می دانیم خارج نشدن بخار آب از بتن و محبوس شدن رطوبت می تواند باعث تخریب و آسیب بتن در چرخه های ذوب و یخ شود. برای به کاربردن این مواد سطح بتن و یا مصالح ساختمانی باید تمیز و عاری از هرگونه آلودگی باشند. این پوشش در شکل ظاهری بتن تغییر چندانی ایجاد نمی کند و سطح تمام شده، سطحی صاف و شفاف می باشد. تفاوت سیلان، سیلوکسان و رزین چوب در محتوای مواد جامد آنها است. سیلان و سیلوکسان از مواد خام که پایه آنها سیلان است تشکیل شده اند. با توجه به آلی بودن آنها مقاومت کمی در برابر اشعه فوق بنفش، پاشش نمک، باران اسیدی و آلودگی هوا دارند و در صورتی که در معرض یکی از این عوامل قرار بگیرند به سرعت تخریب می شوند. از این رو نمی توان انتظار داشت که پوشش های سیلانی و سیلوکسانی در دراز مدت عملکرد مطلوب خود را حفظ کنند. سیلان دارای ساختار ملوکولی باز است و معمولابر روی سطوح متراکم افقی مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به سرعت تبخیر زیاد سیلان، پس از اعمال آن برروی سطح بتن تا 40 درصد از آن قبل از تشکیل رزین تبخیر می شود. سیلوسکان دارای ساختار مولکولی بزرگتری نسبت سیلان می باشد و قابلیت کاربرد برروی سطوح با تخلخل نسبتا زیاد را دارد. هنگامی که سیلان و سیلوکسان بر روی بتن اعمال می شوند در عمق بتن نفوذ می کنند و با قلیای بتن واکنش داده و تشکیل رزین می دهد. رزین تشکیل شده خاصیت الاستومر Elastomer ندارد و طوری طراحی شده است که اندازه حفرات آن کوچکتر از مولکول های آب باشد. در خصوص عمق نفوذ باید به این مطلب اشاره نمود که سیلان ها نسبت به سیلوکسان ها در عمق بیشتری به داخل بتن نفوذ می کنند.
سیلان و سیلوکسان های طبیعی خاصیت عایق بندی سنگ های طبیعی و چوب را ندارند. در صورت نیاز به عایق بندی این مصالح با سیلان و سیلوکسان، در فرایند تولید آنها باید کاتالیزورهای مناسب به ترکیب افزوده شود. در هر حال با توجه به ساختار ملکولی سیلان و سیلوکسان، امکان عایق بندی مصالح با تخلخل زیاد مانند بتن سبک، با این پوشش ها وجود ندارد. دسته سوم از پوشش هایی که قابلیت تنفس را به سازه می دهد و ضعف های سیلان و سیلوکسان را ندارد، رزین چوب می باشد. رزین چوب پوششی است غیر آلی که برخلاف سیلان و سیلوکسان بدون نیاز به خاصیت قلیایی بتن با زیر لایه واکنش می دهد و می تواند تمام مصالح ساختمانی از جمله سنگ را آب بند نماید. این رزین نسبت به سیلان و سیلوکسان در عمق کمتری در بتن نفوذ می کند، با این حال در مقابل اشعه فوق بنفش، باران های اسیدی و آلودگی های هوا مقاوم است و می تواند مدت بیشتری دوام داشته باشد.

سبک کردن خمیر سیمان بتن با مواد حباب زا

برای این منظور از موادی با پایه حیوانی مانند: سم، شاخ، خون و دیگر اعضا احشام و یا مواد خاص شیمیایی استفاده میگردد؛ این مواد که حباب زا می باشند با ایجاد تخلخل در خمیر سیمان، وزن بتن تولیدی را کاهش می دهند. این نوع بتن سبک، بتن کفی یا گازی) (CLC Cellular Lightweight Concrete نامیده می شود.
مواد شرکت کننده در ترکیب این نوع بتن سبک عبارتند از:سیمان،ماسه،آهک(بسته به نوع بتن کفی)، مواد حباب زا، آب و افزودنی هایی مانند: میکرو سیلیس (Micro Silica)، فوق روان کننده ها (Super Plasticizer)، خاکستر بادی (Fly Ash)، الیاف پروپیلن، پلون و غیره.
البته نوعی از مواد حباب زا در پایین آوردن جذب آب بتن نیز کاربرد دارند؛ این مواد با ایجاد حفرات بسیار ریز که برای حداکثر قطر آنها استاندارد تعریف شده، حفرات موئینه داخل بتن را بسته و مانع از نفوذ آب در آنها می شود.
مواد حباب زا یا کف ساز شیمیایی، معمولاً از نظر محیط زیست تجزیه ناپذیرند و برای تامین پایداری آنها از کلراید استفاده می گردد و به این نکته باید توجه خاص نمود که خود کلراید، خورندگی زیادی در تماس با فولاد دارد؛ و از مواد حباب زا ی دارای کلراید نباید در بتن مسلح استفاده گردد و به همین دلیل بتن تولیدی با این مواد، دارای کاربرد سازه ای نمی باشند.
در تولید نوع دیگری از بتن کفی یا گازی از فوم استفاده می گردد به این نحو که فوم در داخل میکسر با بتن مخلوط گردیده و باعث کاهش وزن بتن تولیدی می گردد. امروزه با تولید فوم های ارزان قیمت، این نوع از بتن کفی کاربرد وسیعی پیدا کرده و با توجه به صرفه اقتصادی آن شرکت های بزرگ ساختمانی و شرکت های تولید کننده مواد افزودنی بتن اقدام به بکارگیری این نوع بتن کرده اند.

هوازاى بتن MTOAIR220

عملکرد اصلى مواد افزودنى هوا زا، ایجاد حجم معینى از حباب هاى ریز میکروسکوپى و توزیع آن در بتن و ملات به منظور افزایش مقاومت بتن در برابر سیکل هاى یخبندان ذوب مى باشد.
وجود تعداد زیادى حباب های میکروسکپى هوا که به طور جداى از هم در داخل بتن قـرار مى گیرند باعث خنثى شدن فشارهاى ناشى از یخ زدن ذرات نفوذى آب و یا تورم ناشى از تبلور سولفات ها گردیده و دوام و پایدارى بتن را بطور قابل ملاحظه اى افزایش مى دهد. افزودنى ACOM-U8 مطابق با استاندارد ASTM C-260 مى باشد.

روش و میزان مصرف:

در بتن ریزی هاى مربوط به بزرگراه ها، پیاده روها، ساخت جدول های بتنى، نیروگاه هاى برق، سدها و مخازن. اجراى بتن هاى مقاوم در مقابل نفوذ املاح و مواد شیمیایى و بتن هاى در معرض سیکل هاى یخبندان/ ذوب مانند سردخانه ها و نواحى سرد سیر. هوازاى ACOM-U8 را بمیزان 2/0 - 02/0 در صد وزن سیمان مستقیما به آب مصرفى بتن اضافه نمایید. میزان دقیق مصرف با انجام آزمایش هاى سعى و خطا در کارگاه تعیین مى شود که تابع عوامل زیر است:

  • نوع سیمان و میزان نرمى آن
  • نسبت هاى آب به سیمان و ماسه به سیمان
  • مقدار سیمان در متر مکعب بتن

میزان مصرف ACOM-U8 با میزان ریزى سنگدانه نسبت مستقیم دارد و جدول زیر مى تواند بعنوان راهنماى میزان مصرف آن به کار گرفته شود.

حداکثر قطر سنگدانه ها بر حسب اینچ

  • 3/8
  • 1/2
  • 3/4
  • 1
  • 11/2
  • 2
  • 21/2

درجه حرارت محیط

سرد

- 0.12 – 0.2
- 0.12 – 0.2
- 0.1 – 0.19
- 0.1 – 0.19
- 0.08 – 0.17
- 0.07 – 0.15
- 0.05 – 0.13

متوسط

- 0.1 – 0.19
- 0.08 – 0.17
- 0.07 – 0.15
- 0.05 – 0.13
- 0.05 – 0.13
- 0.04 – 0.12
- 0.03 – 0.11

گرم

-
0.05-0.13
- 0.04 – 0.12
- 0.03 – 0.11
- 0.02 – 0.08
- 0.02 – 0.07
- 0.02 – 0.05
- 0.02 – 0.03

میزان مصرفAE–1 بر حسب درصد وزن سیمان؛ به طور کلى مصرف افزودنی هاى هوا زا به علت کاهش وزن مخصوص بتن منجر به افت مقاومت آن مى شود که این نقیصه را می توان با مصرف سوپر روان کننده SP -1 یا MS -1 برطرف نمود.

مشخصات فنى:

  • حالت فیزیکى: مایع غلیظ
  • رنگ  قهوه اى
  • وزن مخصوص: 0/8gr/cm³
  • PH: حدود 5/9 - 5/ 8
  • یون کلر: ندارد
  • زمان مصرف و نحوه نگهدارى: تا شش ماه به دور از گرماى شدید و یخ زدگى
  • بسته بندى: در گالن هاى پلاستیکى 20 لیترى و بشکه هاى 220 لیترى

گروت برای زیر صفحات

  • Non-Shrink Grout
  • SASHIMI 700

هدف از استفاده:

ساشیمی 700 » محصولی است جهت تزریق و پر کردن حفره ها، شکاف ها، فضاهای خالی بین صفحات ستون ها و... که پس از گیرش و سخت شدن، قابلیت انبساط برای جبران انقباض پلاستیکی را دارا می باشد.

دامنه کاربرد

  1. اجرای زیر سازی های فولادی ساختمان ها و محدوده زیر ستون ها
  2. پایه های محل استقرار ماشین آلات سنگین
  3. پرکردن شکاف ها، حفره ها، فضاهای خالی و اطراف میل مهار ها

خواص و اثرات

- ملات منبسط شونده برای جبران انقباض ناشی از خشک شدن بتن
- کارآیی بالا، سهولت مصرف، روانی مناسب
- افزایش مقاومت اولیه در اثر کاهش نیاز به آب و عدم وجود کلراید
- افزایش مقاومت نهایی و کاهش نفوذ پذیری
- مقاوم در برابر ضربه و ارتعاش

مشخصات فنی:

  • رنگ: طوسی
  • حالت فیزیکی: پودر
  • قابلیت اختلاط: با آب
  • میزان مواد قلیایی: کمتر از معادل gr 5 Na2O در هر لیتر
  • وزن مخصوص :3 cm⁄ gr 1/5
  • میزان ید کلر: صفر

طرح اختلاط و میزان مصرف:

با توجه به شرایط فیزیکی و دمای محل کار افزودن حدود 1/5 تا 2 لیتر آب برای هر 10 کیلوگرم پودر ساشیمی 700 کافی است.

روش مصرف و توصیه های فنی:

سطح زیر کار را کاملا تمیز و عاری از هر گونه چربی، مواد روغنی و سایر اجسام خارجی نموده و بستر کاررا قبل از مصرف ساشیمی 700 مرطوب نمایید. سپس به میزان مورد نیاز ملات ساشیمی 700 را آماده کرده و به خوبی مخلوط نمائید. گروت آماده شده را حداکثر در مدت 20 دقیقه مورد استفاده قرار دهید. حداکثر ضخامت ملات 5/7 سانتی متر توصیه می گردد. پس از اجرا نیز عملیات عمل آوری را با استفاده از کیورینگ بتن ساختمان شیمی یا موارد مشابه نظیر آب پاشی و ... انجام دهید.

شرح:

فوق روان کننده Daracrete 107R a یک افزودنی کاهنده آب و دیرگیر کننده
فاقد کلراید بوده که بر پایه پلی‌ نفتالین و مشتقات گلوکونات با وزن
ملکولی بالا تولید می ‌شود. این فوق روان کننده دارای عملکردی بالا بوده
که به نحو چشمگیری پخش شدن ذرات سیمان را بهبود می بخشد.
MTOCRET N540 به دلیل داشتن ساختار ویژه ملکولی، ذرات ریز موجود در مخلوط بتن را پخش کرده و سبب می ‌شود که آب موجود در مخلوط به نحو موثرتری عمل کند و از شکسته شدن و پخش شدن ذرات سیمان جلوگیری نموده و هیدراتاسیون اولیه سیمان را به تاخیر اندازد به نحوی که زمان گیرش بتن به تعویق افتد، بدون اینکه اثر سویی بر گیرش و مقاومت نهایی بتن داشته باشد. MTOCRET N540 بر اساس استاندارد ASTM C494 در رده F و G قرار می گیرد.

موارد استفاده:

- مناسب بتن ریزی درهوای گرم
- کاهش میزان نسبت آب به سیمان (W/C)
- افزایش میزان تاثیر آب مصرفی در مخلوط بتن
- حفظ کارآیی بتن‌ های آماده در هوای گرم
- افزایش زمان کار پذیری بتن
- سازه ‌هایی با تراکم آرماتور زیاد
- آماده سازی بتنی با عملکرد بالا و حالت روانی عالی
- بتن ‌های پیش ساخته با مقاومت زودرس
مقاوم سازی سازه های بتن مسلح در برابر عوامل خورنده مانند بتن ستون ها، پل‌ ها، مخازن آب و سدها، بتن ‌های پیش ‌ساخته
- بتن ‌های متراکم شونده
- بتن ‌هایی که نیاز به حفظ کارایی در زمان حمل طولانی دارند

مزایا استفاده از فوق روان کننده ها

  • افزایش آب بندی بتن
  • افزایش زمان گیرش اولیه بتن
  • تسریع در روند کسب مقاومت نهایی بتن
  • افزایش قابل توجه کارایی و خاصیت حفظ اسلامپ بتن
  • افزایش دوام و کاهش نفوذ پذیری
  • کاهش دمای هیدراتاسیون بتن
  • بهبود و افزایش کیفیت نمای سطحی
  • مناسب برای بتن ریزی در دماهای بالا
  • افزایش قابل ملاحظه مقاومت اولیه و نهایی
  • هوای اضافی در بتن ایجاد نمی کند
  • جمع شدگی زیانباری به همراه ندارد
  • کاهش ویبراسیون
  • افزایش مدول الاستیسیته بتن
  • افزایش مقاومت خمشی بتن
  • افزایش چسبندگی بتن به آرماتورها و فولادهای پیش ‌تنیده
  • بهبود خاصیت چسبندگی و پخش ذرات ریز در بتن
  • کاهش آب انداختگی و جدایی سنگدانه‌ ها و پمپاژ راحت بتن
  • کاهش قابل ملاحظه نسبت آب به سیمان
  • تولید بتن پر مقاومت، بدون افزایش میزان سیمان مصرفی
  • فاقد کلراید و در نتیجه مناسب برای استفاده در بتن‌های مسلح و پیش تنیده
  • سازگاری با انواع سیمان پرتلند و مواد جایگزین سیمان مانند میکروسیلیس
  • حفظ کار پذیری بتن و جلوگیری از انسداد بتن در پمپ

میزان مصرف از فوق روان کننده ها

MTOCRET N540 در مقادیر مختلفی با توجه به نوع مصالح، مورد مصرف قرار می گیرد. میزان مصرف بهینه این ماده بایستی از طریق مخلوط های آزمایشی و با توجه به شرایط محیط و خصوصیات مصالح بدست آید ولی میزان مصرف معمول 3/0 الی 3/1 درصد وزن سیمان توصیه می‌گردد. برای مصارف خارج از محدوده پیشنهادی حتما با گروه فنی شرکت تماس حاصل فرمایید. میزان مصرف بیش از حد توصیه شده باعث روانی زیاد و تاخیر در زمان گیرش می ‌شود و مصرف کمتر از حد توصیه شده تاثیرات مورد نظر بر بتن را نخواهد داشت. هنگام ساخت بتن در بچینگ، MTOCRET N540 می تواند با آب اختلاط بتن، به مصالح بتن در بچینگ افزوده شود یا آن را به طور جداگانه به بتن مخلوط شده در محل ساخت بتن یا به داخل تراک میکسر اضافه کرد. زمان میکس این ماده پس از افزودن به بتن بایستی حداقل 60 ثانیه باشد.

اطلاعات فنی فوق روان کننده ها

  • مواد پایه: پلی‌ نفتالین و مشتقات گلوکونات + پلی مرهای دیگر شکل ظاهری: مایع
  • رنگ: قهوه ای PH 10-8
  • وزن مخصوص: 18/1
  • میزان کلراید: ندارد

مدت نگهداری: 12 ماه به شرط نگهداری درظروف اولیه و باز نشده شرایط نگهداری: دور از سرما و یخبندان و تابش مستقیم و طولانی نور خورشید و در دمای بین c ْ 50-2

انواع افزودنی های بتن _ کلینیک بتن ایران
قیمت انواع مواد افزودنی بتن 

شما می توانید برای دریافت اطلاعات بیشتر از دیگر مقالات ما بازدید نمایید:

نویسنده : کلینیک بتن ایران
تاریخ ثبت : 1396/09/25
سایر مقالات
بتن تقویت شده به وسیله FRP (بخش دوم)
بتن تقویت شده به وسیله FRP (بخش دوم)
تفاوت‌های زیادی میان کمپوزیت‌های FRP و فولاد وجود دارد که اصلی‌ترین آن تفاوت در همگنی است. در حالی که فولاد در تمامی نقاط و جهات دارای ...
ادامه مطلب
جایگزینی سنگدانه ها برای کاهش زیان بتن در طبیعت
جایگزینی سنگدانه ها برای کاهش زیان بتن در طبیعت
گزارش‌ها نشان می‌دهد که در آمریکای شمالی، ژاپن و اروپا، چیزی در حدود دو سومِ زباله‌های ساختمانی از بتن قدیمی مخروب و ضایعات سنگ‌ت...
ادامه مطلب
بتن مسلح به الیاف خیزران
بتن مسلح به الیاف خیزران
خیزران به خانواده علف ها تعلق دارد و به طور طبیعی در مناطق گرمسیر و نواحی نیمه گرمسیری رشد می کند. خیزران با قطری حدود 1 تا 4 اینچ( 25 تا 100 میلیمتر...
ادامه مطلب
تست التراسونیک بر روی بتن (بخش ۲)
تست التراسونیک بر روی بتن (بخش ۲)
هنگامی که پالس ارسالی در بتن به یک فضای خالی می‌رسد، قسمتی از انرژی پالس در آن‌جا کاسته می‌شود و سپس این موج به حرکت خود ادامه می‌...
ادامه مطلب
محصولات مرتبط با بررسی انواع مواد افزودنی بتن و کاربرد آنها

نظرات کاربران

به این صفحه امتیاز دهید
با تشکر امتیاز شما به این صفحه می باشد